الان چه می‌کنند؟

180 درجه چرخش از سمت بازیگری

از فـرامرز قـریبیان چند تصویر ماندگار سینمایی در ذهن داریم. پررنگ‌ترینش مربوط است به فیلم «ردپای گرگ» ساخته مسعود کیمیایی؛ جایی که او از زندان آزاده شده و به تهران برگشته تا بفهمد چه کسی برایش پاپوش دوخته است. او در هیاهوی تهران با چهره‌ای خونین سوار بر یک اسب می‌شود و در شهر گشت می‌زند. تصویر دوم لحظه‌ای است که در نقش «قدرت» روبه‌روی «سید» فیلم گوزن‌ها نشسته است. او می‌خواهد تلنگری به رفیق قدیمی‌اش بزند و او را از خواب غفلت بیدار کند. قدرت یک لحظه طغیان می‌کند و همه حرف‌های توی دلش را بیرون می‌ریزد. او خطاب به رفیق زخم‌خورده‌اش می‌گوید: «به‌خدا تو از همه ما آدم‌تر بودی نگات ارزش داشت؛ تو میری به اون کسی که بدبختت کرده التماس می‌کنی و گریه می‌کنی که بیشتر بدبختت کنه....د کجاس اون چاقوی دسته سفید خوش دست کار زنجونت؟»

کد خبر: ۸۲۵۴۹۴

او با مسعود کیمیایی بازیگری را آغاز کرد و در چند فیلم مطرح او همچون خاک، گوزن‌ها و رد پای گرگ جلوی دوربین رفت. کیمیایی درباره این بازیگر می‌گوید: «آقای قریبیان بهترین بازیگری است که با او کار کردم و من تمام زوایای حسی‌اش را می‌شناسم. استایل بازی‌اش آمریکایی است.»

قریبیان هم قهرمان درجه یک فیلم‌های فرهنگی و ارزشمند بوده و هم در سینمای تجاری حضور تاثیرگذاری داشته است. در فیلم «می‌خواهم زنده بمانم» نقش پدر داغداری را بازی کرد که می‌خواهد یک زن بی‌گناه را از طناب دار پایین بیاورد. صحنه‌های حضور او در دادگاه و دفاع متعصبانه‌اش از متهم تماشایی بود. همچنین سکانسی که خودش را به آب و آتش می‌زد تا در دقیقه نود، دفترچه خاطرات پسرش را به زندان برساند تا جلوی اجرای حکم را بگیرد. قریبیان دو همکاری موفق با اصغر فرهادی را هم در کارنامه‌اش ثبت کرده است. یکی فیلم «رقص در غبار» در نقش یک مارگیر عبوس و دیگری فیلم «شهر زیبا» در نقش پدری که پسرش به قتل رسیده است.

قریبیان بعد از کارگردانی و اکران فیلم سینمایی «گناهکاران» مدتی استراحت کرد و دور بازیگری و کارگردانی را خط قرمز کشید. آخرین فعالیت او در سینما تهیه‌کنندگی فیلم «360 درجه» بود که کارگردانی‌ آن را سام قریبیان (پسرش) به عهده داشت. اولین سکانس فیلم پسر را پدر کلید زد.