توپ‌های برگشتی حیاتی‌اند

1ـ نباید تصور شود چون ما میزبان آمریکا هستیم شرایط به کلی تغییر کرده و به نفع ما شده است، زیرا در دیدارهای رفت نیز طبق آمارهایی که اعلام شد بیش از 90 درصد تماشاگران حاضر در سالن ایرانی بودند نه آمریکایی و تیم ما در دیدار رفت از این نظر تحت‌فشار نبود و می‌شود گفت میزبان بود. فقط به دلیل کسب دو پیروزی روحیه‌ساز برابر روسیه شرایط روانی تیم خوب شده وگرنه از نظر فنی شرایط هیچ تغییری نکرده است. باید پذیرفت که در حال حاضر آمریکا از قدرت‌های بزرگ والیبال دنیاست که در بخش‌های مختلف از جمله دفاع روی تور، زدن سرویس و غیره حرف اول را در دنیا می‌زند، بنابراین هر چند بازی در تهران برگزار می‌شود، اما سختی‌‌های خودش را دارد.

2ـ سخت بودن این بازی دلیل نمی‌شودکه ما از پیش بازنده باشیم. مطمئنا با مرور و برطرف کردن اشتباهات دیدارهای دور رفت برابر آمریکا و لهستان بویژه در دریافت اول و روی توپ‌های برگشتی می‌توانیم نتیجه خوبی بگیریم. در والیبال امروز توپ‌های برگشتی خیلی مهم است، در صورتی که بتوانیم توپ‌های برگشتی را به امتیاز تبدیل کنیم، می‌توانیم یک بازی استثنایی را مقابل آمریکا به نمایش بگذاریم. به عقیده من از نظر تاکتیکی اگر بتوانیم خط سرعت آمریکا را از کار بیندازیم و سرویس‌های هدفداری را بزنیم ، هر چند سرویس‌های هدفدار ریسک بالایی دارد، اما اگر این سرویس‌ها را کمتر اشتباه بزنیم با توجه به آن‌که در منطقه دو و چهار دفاعمان و مخصوصا محمد موسوی خوب کار می‌کند، می‌توانیم خط سرعت آمریکا را از کار بیندازیم و با دفاع روی تور و تبدیل توپ‌های برگشتی به امتیاز، در این رقابت موفق خواهیم شد. یادمان باشد از امتیاز 15 به بعد به هیچ وجه نباید مرتکب اشتباه شویم.

3ـ این‌که گفته شود ما در حال پیشرفت هستیم و باختمان مقابل تیم‌های بزرگ طبیعی است، حرف درستی به نظر نمی‌رسد و اصلا نباید وارد این وادی شویم. واقعیت چیز دیگری است و آن این‌که در کنار علم، تجربه هم مهم است و تجربه تیم‌هایی چون آمریکا، لهستان و روسیه بیشتر از ماست و ما باید این نقطه‌ضعف را با مسابقات تدارکاتی بیشتر و به‌روزتر جبران کنیم و شرایط را واقع بینانه ببینیم، هرچند برگزاری بازی‌های تدارکاتی برای ما پرهزینه و سخت است، اما در بازی‌های تدارکاتی است که کادر فنی می‌تواند عیب‌یابی و تیم را ترمیم کند و به شناخت جامعی از بازیکنان برسد. ما از این نظر از حریفانمان عقبیم، اما این‌طور نیست که بگوییم چون در حال پیشرفتیم لزوما بازنده‌ایم. باید روز‌به‌روز خود را تقویت کنیم و بدانیم در مقابل هر قدرتی با اشتباهات کمتر و رعایت بیشتر اصول تکنیکی و تاکتیکی، می‌توانیم پیروز شویم.

4ـ به هیچ عنوان این نکته را قبول ندارم که تیم ما امسال هم مثل دو سال پیش بد شروع کرد و در ادامه خوب شد. در دو سال گذشته به خاطر نبود تجربه و اعتماد به نفس مقابل بزرگان، کارمان را بد شروع کردیم، اما امسال خیلی بد نبودیم. تیم ما در دور رفت هم آماده نبود و هم چند بازیکنمان آسیب‌ دیده بودند و از این ناحیه ضربه خورد و انتقادهایی متوجه تیم شد. خستگی فقط می‌تواند در مورد تغییر شرایط آب و هوایی ساعات شبانه‌روز و مسافرت روی تیم تاثیر بگذارد، وگرنه ابدا بازیکنان فصل سنگینی پشت سر نگذاشتند.

5ـ برخلاف آنهایی که می‌گویند بازیکنانمان با حالت خستگی وارد تیم ملی شدند، باید بگویم دو گروه بودن لیگ و اختلاف سطح فاحش برخی تیم‌ها باعث شد بازیکنان بزرگ بنا به این دلایل و دلایلی همچون خستگی بندرت در مرحله گروهی لیگ به میدان رفتند و فقط در پلی‌آف بازی کردند تا بعضا با دو سه بازی از لیگ به تیم ملی بروند. بازیکن در کوران مسابقه آماده می‌شود نه در تمرینات. اگر می‌خواهیم تیم ملی خوبی داشته باشیم، باید لیگمان یک گروه و حداکثر با حضور 12 تیم برگزار شود تا در طول فصل یک بازیکن 22 بازی در مرحله گروهی و پنج شش بازی در مرحله پلی‌آف در پیش داشته باشد تا با شرایط آمادگی راهی تیم ملی شود نه با دو، سه بازی و در ناآمادگی.

6 ـ امیدوارم و دعا می‌کنم تیم ما به مرحله فینال صعود کند، زیرا واقعا والیبال ایران چنین شایستگی‌ای دارد و می‌تواند در لیگ جهانی حرف برای گفتن داشته باشد، اما کار سخت است. ما باید بدانیم با یکی دو بازی تدارکاتی نمی‌شود به استقبال تیم‌های پرقدرت دنیای والیبال رفت. اردوی تدارکاتی، بازی تدارکاتی همه و همه برای آماده‌سازی تیم دخیل هستند، در کنار آن به این نکته هم باید توجه شود که مسائل حاشیه یا پیرامون حضور یا عدم حضور تماشاگران در نوع خود می‌تواند تمرکز تیم ما را به هم بزند. بی شک با رعایت همه اصول اعتقادی و قانونی فقط باید به فکر موفقیت تیم ملی کشورمان باشیم.

جبار قوچان‌نژاد / مربی و کارشناس والیبال