ترانه شاپرک‌های سپید

آدمی که یکی دو فیلم داستانی‌اش بسیار معروف و مورد تحسین قرار گرفت، پس از انقلاب بخصوص فیلم عروس آتش که سال 1378 ساخت، او را دوباره بر سر زبان‌ها آورد. کم کار کرد و رسانه کمتر نشانش داد، اما هیچ‌گاه پنهان و کم نبود. همیشه او را در هرجا که هنر بوده است، دیده‌ایم با موهای سپید آراسته، صورت تمیز اصلاح‌شده و صدای جوان و ذهنی قبراق. آهنگسازی دیگر حوزه‌ای است که او در آن فعال بوده و هست، خودش‌ آهنگ فیلم‌های خود را ساخته و علاوه بر همه اینها و تحصیلات معماری، شاعر هم هست. درباره خسرو سینایی حرف می‌زنیم. فیلمساز، آهنگساز و شاعر آرام معاصر و اینجا در این مطلب بیشتر همین شعرهای او را معرفی می‌کنیم. برای روزهای آخر هفته و حتی ملال زودگذر تابستانی.

هم‌اکنون در بازار دو مجموعه شعر از سینایی موجود است، اتاق صورتی و ترانه شاپرک‌های سفید که هر دو توسط انتشارات امرداد به چاپ رسیده‌اند. امید و عشقی روشن و پرنور در شعرهای او جاخوش کرده که گوهر دوست‌داشتنی و می‌توان گفت پرضرورت اشعار اوست. او شاعری است که لحظه‌ها را می‌شناسد و می‌خواهد و با شعرش می‌تواند آنها را نگه دارد. عشق، همیشه گذر است/ و خاطره، همیشه ماندنی و من: بود و نبود و عشق و ابدیت را/ به نگاهی می‌فروختم؛/ اگر، خاطره گذرا می‌شد/ و لحظه، همیشه ماندنی.

اولین مجموعه شعر سینایی سال 1342 چاپ شد و بسیار مورد توجه محافل ادبی و شعردوستان قرار گرفت. پس از آن که سینایی به هوای تحصیل معماری و موسیقی از ایران رفت و در کنار تحصیلاتی که تمام کرد، فیلمساز بازگشت و در محافل هنری با فیلم‌هایش گل کرد، شخصیت ادبی او به سایه رفت؛ در حالی که بواقع شعرهای او آن‌قدر خوش‌تراش و تمیز است که نمی‌شود بسادگی از کنارشان گذشت.

شعرهای سینایی در عین سادگی، بدیع و متفاوت‌اند، کلمات ساده در اشعار او به تصاویری از راه‌های دور و غریب می‌رسند؛ راه‌های دور و غریبی که خود به مفاهیم و احساسات ملموس و قابل فهم پیوند می‌خورند. اشعار سینایی فقط حال آدم را خوب نمی‌کنند، بلکه علاوه بر این که تصویر و نگاهی به جهان می‌شوند، از ادبیات صرف و توالی کلمات بیرون می‌آیند و می‌شوند زاویه‌ای برای نوعی از دوست داشتن دنیا و جزئیات آن به شکلی نه تکراری و دستمالی شده بلکه تازه و جوان. پس اتاق صورتی و ترانه شاپرک‌های سپید را از دست ندهید و در عصر پر از امید یک پنجشنبه تابستانی حال خوب خود را نوازش کنید.