در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
انتخابی دیگر در قاره سیاه
رای گیری برای انتخاب رئیس جمهور در منطقه نیمه خودمختار زنگبار، متعلق به جمهوری تانزانیا، در حالی برگزار شد که براساس اطلاعیه کمیسیون نظارت بر انتخابات ، امانی عبید کرومه ، رئیس جمهور، با کسب اکثریت آرا مجددا
بر اساس اطلاعیه کمیسیون انتخاباتی ، کرومه از حزب حاکم چاما چا ماپیندوزی (CCM) با کسب حدود 240هزار رای توانسته است بر سیف شریف حمد، رهبر حزب مخالف جبهه متحد مدنی (سی یو اف) غلبه کند.
حال آن که طرفداران شریف حمد، دولت را به دست بردن در نتایج رای گیری متهم کرده اند. این ایراد اتهام با برگزاری تظاهراتی سنگین ادامه یافت و تظاهرات مخالفان دولت در نقاط مختلف زنگبار ادامه داشته و در استون تاون که از شهرهای اصلی زنگبار است، نیروهای امنیتی برای متفرق کردن کسانی که در برابر دفاتر حزب سی یو اف تجمع کرده بودند به شلیک گاز اشک آور مبادرت ورزیدند.
در نقاط دیگر زنگبار، از جمله در زنگبار، پایتخت ، بین نیروهای امنیتی و تظاهرکنندگان زدوخورد خیابانی روی داده و گروهی زخمی به جای گذاشته است.
در انتخابات ، رای گیری برای گزینش 50نماینده پارلمان زنگبار نیز صورت گرفت و حزب حاکم CCM توانست با کسب 30کرسی در برابر 19 کرسی که نصیب حزب مخالف شد اکثریت پارلمانی را نیز به دست آورد، حال آن که کرومه در انتخابات سال 1380(2000) نیز به این سمت انتخاب شده بود.
سیف حمد از رقیبان اصلی کرومه در انتخابات ریاست جمهوری همان سال و همچنین سال 1995بوده است وجالب این که در هر دو مورد قبلی نیز حزب سی یو اف دولت را به تقلب در انتخابات متهم کرد و اعلام نتایج رای گیری با بروز خشونت همراه بود.
این سرزمین از جمله مراکز عمده بازرگانی آفریقا در قرون وسطی محسوب می شد و ارتباط تجاری آن با کشورهای مسلمان باعث شد تا در قرن دهم میلادی ، گروهی از ایرانیان ، به خصوص اهالی فارس ، به این جزیره مهاجرت کنند و در آن مستقر شوند.
در قرون بعد، تجارت ادویه و برده برای انتقال به قاره جدید عمده فعالیت اقتصادی تجار زنگبار را تشکیل می داد و تاجران عرب بخصوص اهالی خلیج فارس و لبنان بر امور بازرگانی این سرزمین تسلط داشتند.
در قرن هفدهم ، سلطان عمان ، جزیره زنگبار را بخشی از سرزمین های تحت حاکمیت خود اعلام داشت و در سال 1832، حاکم وقت عمان پایتخت خود را به این جزیره منتقل کرد اما در دهه 1860، اختلاف بین 2تن از فرزندان سلطان عمان بر سر دستیابی به حکومت باعث جدایی زنگبار و استقرار حکومت جداگانه ای در این سرزمین شد.
پس از کسب استقلال ، اکثریت آفریقایی تبار زنگبار علیه اقلیت اعراب حاکم شورش کردند و در پی یک جنگ داخلی خونین که حدود 17هزار کشته برجای گذاشت ، قدرت را در دست گرفته و با برگزاری یک همه پرسی ، وحدت زنگبار و تانگانیکا و ایجاد کشور واحد تانزانیا را اعلام داشتند.
براساس قانون اساسی تانزانیا، زنگبار به عنوان یک جمهوری نیمه خودمختار دارای یک پارلمان و رئیس جمهور منتخب است و اداره بخشی از امور داخلی خود را برعهده دارد.
در حال حاضر، اقتصاد زنگبار عمدتا به تولید و صدور ادویه وابسته است و این سرزمین تولید کننده اصلی ادویه میخک در جهان به شمار می رود.
منابع: بی بی سی آنلاین و رویترز 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
