از سیر تا پیاز غذای کمکی برای کودک

زهرا زینلی، کارشناس تغذیه وزارت بهداشت در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: در طول دوره تغذیه تکمیلی، شیرخوار خوردن غذاهای جامد و نیمه جامد را بتدریج یاد می‌گیرد به طوری که در پایان یک سالگی می‌تواند همراه خانواده از غذای سفره استفاده کند.

وی ادامه داد: همانطور که کودک رشد می‌کند و فعال‌تر می‌شود، به سنی می‌رسد که دیگر شیر مادر به تنهایی برای تامین نیازهای تغذیه‌ای او کافی نیست، بنابراین غذاهای کمکی برای تامین انرژی مورد نیاز کودک لازم هستند، چون اگر این کمبود تامین نشود، رشد کودک متوقف یا کند خواهد شد.

زینلی می‌گوید شروع زود هنگام غذای کمکی موجب می‌شود تا معده شیرخوار با ماده غذایی کم ارزش‌تر از شیر مادر لبریز شود و تمایل شیر خوار برای خوردن شیر مادر که هنوز مناسب‌ترین غذا برای اوست، کم شود که در نتیجه موجب کند شدن رشد کودک می‌شود.

به گفته وی چون در ماه‌های اول زندگی، قدرت دفاعی دستگاه گوارش شیرخوار در برابر عوامل بیماری‌زا کم است، غذای کمکی بر عکس شیر مادر به سهولت با ویروس‌ها و باکتری‌ها آلوده می‌شود و خطر عفونت و اسهال را بشدت افزایش می‌دهد و احتمال بروز حساسیت و آلرژی در بزرگسالی، افزایش می‌یابد.

این کارشناس تغذیه گفت: غذای کمکی کودک در هفته اول ماه هفتم با فرنی شروع می‌شود و در هفته دوم، شامل شیربرنج و حریره بادام؛ هفته سوم شامل پوره سبزیجات، هفته چهارم شامل سوپ حاوی گوشت و سبزیجات، ماه هشتم شامل زرده تخم مرغ، ماه‌های نهم و دهم شامل حبوبات، آب میوه و میوه، ماه‌های دهم و یازدهم شامل انواع ماهی، پنیر پاستوریزه، انواع میوه، سوپ، کته، پوره بدون اضافه کردن نمک و چاشنی و بعد از 12 ماهگی تمام غذاهای سفره خانوار است.

وی با بیان این‌که در سال اول زندگی از آنجاکه غذای کودک شیر مادر است، ابتدا شیر سپس غذای کمکی داده شود، ولی در سال دوم زندگی ابتدا به کودک غذا و بعد شیر مادر داده شود؛ اظهار کرد: بین اضافه کردن مواد غذایی مختلف پنج تا هفت روز فاصله باشد تا دستگاه گوارش کودک به ماده غذایی جدید عادت کند یا اگر به یک ماده غذایی ناسازگاری نشان داد، شناسایی شود.