سونامی پدیده‌ها در راه

در تکواندو کار پایه‌ای اصولی است. استعدادیابی از مسابقه بدرستی انجام می‌شود و تیم ملی برای شایسته‌ها جا دارد. یعنی این طور نیست کسی در تیم ملی لانه کند. مسابقه‌های نونهالان و آینده‌سازان با آن که سطح جهانی دارد در ایران بخوبی برنامه‌ریزی شده است و پیشرفت پلکانی در تکواندو جایگاه افراد را در این ورزش تعیین می‌کند. چهره‌های شاخصی در تکواندو داریم که همچنان می‌توانند روی شیاپچانگ افتخار آفرینی کنند البته با چاشنی ترس از جایگاه خود که هر روز از سوی جوانانی مانند فرزان عاشورزاده تهدید می‌شوند.حس مبارزه‌جویی در هرم موفقیت‌های ورزشکاران در تکواندوی ایران بخوبی نمایان است و فدراسیون فضای لازم را بر درخشش توانمندی‌ها و استفاده از ظرفیت‌های موجود در اختیار ورزشکارانش قرار داده است. برای مثال با آسیب‌دیدگی بهنام اسبقی یکی از ستارگان ملی‌پوش، مبارزی از جوانان جایگزین شده است از همان دست جوانان با آینده‌ای که پیش از این نامش را کمتر شنیده‌اید؛ ابوالفضل یعقوبی که در نزد شیاپچانگی‌ها به عنوان پدیده مطرح است. از کنار نام محمد کاظمی نباید براحتی گذشت همین طور در بین دختران جوان ملی‌پوش مانند؛ کیمیا علیزاده و مهسا جدی که رویکرد مناسب اجتماعی در زمینه قهرمان پروری بخش زنان در ورزش‌های رزمی عامل موفقیت‌های پایدار نسل تازه‌ای از خانم‌های ورزشکار در ورزش ایران است.