ناز پرسپولیس بحران زده

در حالی که این دو برد کور سوی امید را برای هواداران پرسپولیس زنده کرد و آنها حداقل به کسب نتایج کجدار و مریز تیمشان در لیگ خوشبین شدند که سرمربی سرخ‌ها در بازگشت به لیگ و با میدان دادن به برخی بازیکنان ذخیره ـ بخوانید ضعیف ـ مقابل تراکتورسازی عملا نشان داد بی خیال لیگ شده است، بی‌توجه به این‌که این تیم هوادارانی دارد و باید به احترام آنها جانانه مبارزه کرد. بله، این حرف درستی است که سازمان لیگ تا جایی که می‌تواند باید از نمایندگان فوتبال ایران در عرصه بین‌المللی حمایت کند و ایضا این نگاه‌ درست است که توان تیم را بر بازی‌های مختلف به فراخور اهمیت آنها تقسیم کرد، اما پرسپولیس امسال تیم دیگری است؛ تیمی که اکنون هیچ اصولی نباید بالاتر از جلب رضایت هوادار و آبروداری با اهمیت‌تر باشد.پرسپولیس آن‌قدر باخته و بد بازی کرده که ظرفیت باخت و بد بازی کردنش بیشتر از هر زمان دیگری است و موضع گرفتن بر علیه سازمان لیگ و داد بی پناهی سر دادن خیلی موجه به نظر نمی‌رسد.صرف نظر از جلب رضایت هواداران که همه شعار آن را می‌دهند حتی اگر صحبت از اصول و منطق فوتبال باشد با چنین ذهنیتی که چون تیم دیگر قهرمان نمی‌شود خیلی بازی‌ها را جدی نگیریم باید از دو دهه پیش تیم بزرگی چون لیورپول اعلام انحلال می‌کرد چون زورش به پول و ستاره‌های رقیبان بزرگ فوتبال انگلیس در عرصه لیگ برتر نمی‌رسد و آنها در این دو دهه اجازه نفس کشیدن به آنفیلدی‌ها در لیگ نداده‌اند، مصداق و مثال‌هایی از این دست آن‌قدر زیاد است که هر فوتبالدوست حرفه‌ای چندین و چند مورد آن را در ذهن دارد، اما جا دارد کسانی که ادعای حرفه‌ای بودن دارند به این سوال هم پاسخ بدهند آیا تق و لق کردن لیگ به خاطر بازی‌های برون مرزی یک تیم چه پرسپولیس چه استقلال و چه هر تیم دیگری، با منطق فوتبال حرفه‌ای سازگار است؟ شاید بهتر آن است پرسپولیس در این هفته‌های باقیمانده نیمی از پرسپولیس لیگ قهرمانان آسیا در دو هفته گذشته باشد و کمی تا قسمتی رضایت هوادارانش را جلب کند و به خاطر دو برد برای هوادارانش و سازمان لیگ ناز نکند!

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش