تحریم جشن

احسان نراقی که جشنهای 2500 ساله را موجب رنجش مردم و زمینه ای مساعد برای ابراز مخالفت آیت الله خمینی (س) می داند می نویسد:
«فکر جشن ها از سال 1336 در ذهن او پدید آمده بود و خدا می داند تا سال 1350 که سال برگزاری آنها با جلال و شکوهی بی سابقه در تاریخ معاصر بود چه پول سرسام آوری خرج شده و چه قراردادهای عجیب و غریبی با معماران ، دکوراتورها، مبل سازها، جواهرسازها، بازسازی کنندگان و سایرین که در ضمن اکثرشان فرانسوی بودند بسته شده بود! همین افراط در تبلیغات و هزینه ها بود که موجب رنجش مردم ایران گردید و به آیت الله خمینی امکان داد تا از منزل بسیار محقرانه اش در شهر نجف واقع در کشور عراق ، یعنی جایی که در تبعید به سر می برد در مقابل اقتدار شاه قد علم کند و او را به عنوان یک جاه طلب و خودکامه ای بی کفایت معرفی نماید.»