غلطهای رایج در برنامه سازی

یکی از رایج ترین خطاها در شناخت نادرست مخاطبان تکیه بر واکنش های طبیعی مخاطبان در رویارویی با برنامه های تولید شده است

کد خبر: ۷۶۵۲

بدین معنا که اگر برای مثال ، برنامه سازان در یک بررسی شتابزده پی می بردند که فلان برنامه ، پس از پخش ، با اقبال عمومی تماشاگران روبه رو شده است یعنی مثلا به دلیل لحن شاد برنامه ، بسیاری از تماشاگران به خندیدن وادار شدند همین واکنش طبیعی را دلیل موجهی برای موفق بودن برنامه دانسته اند؛ غافل از این که برنامه ای به صرف خندانیدن تماشاگران خود، نباید موفق به حساب آید؛ چرا که همواره میان خندانیدن تماشاگران تا ایجاد انبساط خاطر و شادی و شعف درونی در آنان ، تفاوت بسیاری وجود دارد. در خندانیدن ، با واکنشی زودگذر و سطحی از سوی مخاطب روبه رو هستیم ؛ در حالی که وقتی برنامه ای مخاطب خود را به شور و نشاط وا می دارد، در واقع به وی چنان نیرویی می بخشد که می تواند از آن نیرو برای ارتقای کیفی و کمی کار و فعالیت خود نیز سود جوید؛ یعنی شور و نشاط برگرفته شده از یک برنامه سالم هنری و فرهنگی، نیروی محرکه ای برای کار و فعالیت و انبساط خاطر وی می شود نباید فراموش کرد که همواره میان خندیدن و ریشخند یا تمسخر، تفاوت بسیاری وجود دارد. بدین معنا که استهزاء و ریشخند دیگران به طور معمول با سوءاستفاده از عواملی چون : رنگ پوست ، نژاد، زبان ، گویش ، لهجه و گاه حتی مذهب و مرام یک قوم یا ملتی همراه می شود. حتی اگر هیچیک از اینها نباشد، ساده ترین روش مورد استفاده این گونه برنامه سازان ، ریشخند شکل ظاهری و ویژگی های فیزیکی افراد )قد، وزن و وضعیت چاقی و لاغری آدمها ( یکی از معمول ترین روشهای خندانیدن مخاطبان است که از قضا، بدترین روش نیز می تواند به حساب آید اگر حتی ریشخند و استهزای دیگران را در نگاه اول ، کاری خلاف قانون هم ندانیم ، پیامد منفی و ناگوار چنین حرکت ناشایستی ، تبدیل شدن چنین روشهایی به انگاره هایی رایج و معمول در آینده ای نه چندان دور خواهد بود. شاید به همین دلیل است که در بسیاری از برنامه های زنده یا از پیش ضبط شده طنز، به طور معمول برای نشان دادن کودکان ابله و کودن ، آنها را چاق ، تنبل و کمی زشت و بدقواره نشان می دهند رواج این گونه کلیشه ها، بسادگی برنامه سازان بعدی را از هر نوع تفکری بازمی دارد رواج این کلیشه های تکراری ، مانع بروز خلاقیت و شکوفایی استعدادهای تازه در کشف و ابراز روشهای بدیع خندانیدن مخاطبان می شود و نتیجه ای جز تکراریبودن و ملال آور بودن برنامه ها در پی نخواهد داشت.