گوگردزدایی بیولوژیکی در صنعت نفت

یکی از عوامل مهمی که ارزش صادراتی نفت خام مناطق جهان را از یکدیگر متمایز می سازد ، درصد گوگرد موجود در آن است که قوانین و مقررات بین المللی مربوط به محیط زیست در سطح تمامی جهان تاکید روزافزونی بر حذف این ماده از سوختهای مختلف دارد.

کد خبر: ۷۶۳۷۱

نفت خام حاوی مقدار قابل توجهی گوگرد شامل 0.1 درصد برای نفت خاور دور تا بیش از 3 درصد برای بعضی از نفتهای خاورمیانه است که هم اکنون به روش فیزیکی شیمیایی و هیدرودی سولفوریزاسیون که روشی پرهزینه است ، جداسازی می شود. گوگردزدایی بیولوژیکی فرآیندی اختصاصی است که براساس فعالیت طبیعی باکتری ها می تواند بدون تجزیه هیدروکربن های نفتی ، اتصال های گوگرد کربن را درخصوص اکسیژن شکسته و تولید هیدروکربن اکسیژن دار و فرآورده فرعی گوگرد کند. امکان کارکرد سیستم آنزیمی در دمای پایین و فشار اتمسفری و عدم نیاز به اضافه کردن هیدروژن که یک عامل افزایش هزینه در روش سولفورزدایی معمولی است ، سهولت کنترل و موثربودن این روش را افزایش می دهد. سهولت کنترل و موثربودن این روش علیه مولکول های پیچیده گوگردی موجب می شود تا روش فوق با هزینه به مراتب کمتری جایگزین موثری برای روش شیمیایی محسوب شود. صنایع نفت جهان روزانه بیش از 60 میلیون بشکه (معادل 22 میلیارد بشکه در سال) نفت خام را تصفیه می کنند. سرمایه گذاری در امر پالایش نفت خام با استفاده از فناوری رایج ، طی دهه آینده معادل 35 میلیارد دلار برآورد شده است و سالانه 10 میلیارد دلار صرف هزینه های حذف گوگرد خواهد شد. از این رو کارشناسان معتقدند فرآیند گوگردزدایی در دهه های آینده به بزرگترین بازار در امر پالایش تبدیل خواهد شد. بتازگی در زمینه استفاده از فناوری زیستی در صنعت نفت ، محققان پژوهشگاه صنعت نفت موفق به شناسایی و ثبت جهانی یک باکتری گوگردزدایی شدند. با توجه به این که گوگرد در ترکیبات نفتی باعث ایجاد خوردگی در مراحل تولید ، پالایش و انتقال فرآورده های نفتی و غیرفعال شدن بیوکاتالیت ها می شود و در اثر احتراق نفت حاوی ترکیبات گوگردی اکسید گوگرد به اتمسفر آزاد و در نهایت منجر به ریزش باران های اسیدی می شود ، این امر در محیط زیست بسیار موثر است . از این رو سران کشورهای صنعتی نیز قانونی به تصویب رساندند که درصد گوگرد در نفت و ترکیبات آن به مقدار زیادی کاهش یابد. گوگرد و ترکیبات آن یکی از مهمترین آلاینده های محیط زیست هستند که منبع عمده آنها دی اکسید گوگرد ناشی از احتراق خودروهاست . افزایش میزان تولید نفت و افزایش ضریب ازدیاد برداشت از دیگر کاربردهای فناوری زیستی در صنعت نفت است . با توجه به اهمیت نفت در اقتصاد کشور و این که هزینه های استخراج بخش عمده ارزش آن را تشکیل می دهد ، در آینده نه چندان دور به دلیل کاهش ذخایر زیرزمینی نفت و افزایش هزینه های استخراج ، گسترش روشهای بیولوژیکی می توانند در کاهش هزینه های فرآوری نفت نقش عمده ای داشته باشند.