ورزش یک سرمایه‌گذاری است

ورزش کردن خود به شاخه‌های متفاوتی تقسیم می‌شود که افراد بنا به موقعیت فردی و اجتماعی با آن سر و کار دارند. عده‌ای به صورت فردی تمرین می‌کنند و برخی ورزش کردن گروهی را دوست دارند، اما هدف برای همه کارکردهای پنهان و آشکار ورزش است که اهمیت دارد.

دکتر محسن باقریان، استاد دانشگاه درباره این موضوع که ورزش کردن به صورت انفرادی و گروهی چه ویژگی‌هایی دارد، می‌گوید: ورزش کردن در بعد سلامتی از نظر فیزیولوژیکی تاثیرگذاری مثبت دارد و افراد به هر طریقی ورزش کنند این تغییرات را در خود مشاهده می‌کنند، اما رویکردهای اجتماعی ورزش در حرکات و فعالیت‌های گروهی به چشم می‌آید، مانند رهبری گروه، لذت در جمع بودن و هیجانات ناشی از فعالیت‌های ورزشی که مانع دلزدگی و خستگی بین افراد ورزشکار می‌شود.

دکتر باقریان، افراد را به فعالیت‌های ورزشی با هر نوع میزان سواد و موقعیتی که دارند تشویق می‌کند و می‌گوید: ورزش باید در سبد روزانه افراد قرار بگیرد. حداقل تغییرات فیزیولوژیکی که از فعالیت‌های بدنی به‌وجود می‌آید سبب شادابی و نشاط بین افراد می‌شود، از طرفی تمرینات قدرتی، علاوه بر تناسب اندام که مورد قبول جامعه است و حس اطمینان و اعتماد به نفس به‌وجود می‌آورد، امنیت روانی افراد را نیز افزایش می‌دهد.

دکتر باقریان درباره این موضوع که افراد جامعه مطرح می‌کنند برای ورزش کردن وقت ندارند، می‌گوید: درست است با زندگی در کلانشهر‌هایی مانند تهران وقت افراد در ترافیک یا زمان زیاد برای انجام کارهای مختلف سپری می‌شود، اما مسئولان مرتبط با ورزش باید ورزش را به زندگی عادی و روزمره مردم بچسبانند؛ به طور مثال راهکارهایی برای ورزش پشت فرمان اتومبیل ایجاد شود و آنها بتوانند تمرینات ایزومتریک انجام دهند. این فعالیت‌های مختصر سبب تنش در عضله می‌شود و فرد را به حداقل سطح آمادگی می‌رساند.