مربی خارجی؛ مشاور یا مدرس
وقتی تیم ملی قایقرانی در بازیهای آسیایی اینچئون کره جنوبی با موفقیت نسبی دهکده بازیها را ترک کرد، بسیاری بر این عقیده بودند که با بهکارگیری مربیان خارجی میتوان در بخشهای مختلف این رشته ورزشی پیشرفت کرد. با وجود این آیا ورزشهایی مانند قایقرانی نیازمند مربی خارجی است؟ ورزشهایی که تجهیزات و امکانات در آن حرف اول را میزند وجود مربی خارجی چگونه تاثیری دارد؟
واقعیت این است که یکسری از رشتههای ورزشی تابع تجهیزات هستند، اما علاوه بر فراهم کردن امکانات آنها نباید از ورود مربیان خوب خارجی هم غافل شد. دوچرخهسواری و قایقرانی بهعنوان ورزشهای مدالآور تابع تجهیزات است، طوری که اگر دوچرخهسواران نتوانند از دوچرخههای روز دنیا در مسابقههای خود استفاده کنند، چند متری از رقبایشان عقب میمانند.
در ورزش ایران هنوز تولید وسایل روز بسیاری از ورزشها انجام نمیشود و وسایل باید از خارج تهیه شود، بنابراین بسیاری از افراد در فدراسیونهای ورزشی به دلیل ناآشنایی با وسایل و تجهیزات به مربیانی نیاز دارند که آنها را با امکانات پیشرفته ورزشها آشنا کنند.
این موضوع تنها شامل مربیان نیست، بلکه ورزشکاران برای تسریع در آموزههای خود به انتقال مستقیم دانش از سوی مربیان آگاه خارجی نیاز دارند. بنابراین وزارت ورزش و جوانان به همراه کمیته ملی المپیک و فدراسیونهای ورزشی لزوما باید مربیان خارجی به کار گیرند که آشنایی خوبی با وسایل داشته باشند و مربیان ایرانی در کنار آنها راه و روش و فنون را در کمترین زمان ممکن فراگیرند. این افراد صرفا نباید بهعنوان مربی در ایران فعالیت کنند، بلکه استفاده از آنها بهعنوان مشاور یا مدرس در فدراسیونهای ورزشی مرسوم است.
گفت و گو
