پیشنهاد روز

روایت سختکوشی‌های یک پدر

پدر واژه مقدسی است که در کوران زندگی چراغ و راهنمای فرزندانش است و اوست که هر روز و هر شب آرامش را به خانواده‌اش تقدیم می‌کند تا به دور از هر دغدغه‌ای به‌زندگی‌شان ادامه بدهند و شاید همین خویشتنداری پدران است که گاهی ما از کنار زحمت‌‌های آنها براحتی عبور می‌کنیم، بدون این‌که بدانیم آنها شبانه‌روز برای امرار معاش خانواده‌شان زحمت می‌کشند، آنها هیچ وقت اهل حرف زدن درباره مشکلات و غرولند کردن، نیستند و به تنها چیزی که فکر می‌کنند، درست انجام دادن کارشان است، بدون آن‌که اخم به ابرو بیاورند.

کد خبر: ۷۴۱۸۳۸

شاید یکی از دلایلی که باعث شده در آثار نمایشی به مادران توجه بیشتری شود، همین خویشتنداری‌ پدران باشد اگر نگاهی به آثار نمایشی در تلویزیون و سینما بیندازیم بندرت آثاری درباره پدران پیدا خواهیم کرد آثاری که پدر را به عنوان یک قهرمان نشان دهد. با همه اینها سریال پیک سحر به نویسندگی و کارگردانی خسرو ملکان از معدود آثاری است که با این موضوع تولید شده است که اواخر دهه 60 از شبکه یک پخش شد و اکنون از شبکه آی فیلم بازپخش می‌شود، در این سریال ملکان زحمت‌های یک رفتگر به نام مش رحمان (جمشید مشایخی) را به تصویر کشیده بود که برای تهیه جهیزیه دخترش نیازمند پول است، اما چون پس از تلاش بسیار نمی‌تواند پول را تهیه کند، مجبور می‌شود خود را بازخرید کند، اما قبل از آن با اتفاقات مختلف رو به رو می‌شود، حتی به او تهمت دزدی هم زده می‌شود، اما او صبورانه در مقابل همه این مشکلات می‌ایستد، تا این‌که از این اتهامات تبرئه می‌شود.

ملکان در این سریال بدون آن‌که قصد طرح مشکلات صنفی رفتگران را داشته باشد، روایتگر زحمات شبانه‌روزی یک پدر است که حاضر می‌شود برای فراهم کردن جهیزیه دخترش کلیه‌اش را بفروشد و زمانی که متوجه می‌شود خانواده‌ای که نیازمند پیوند کلیه هستند، پولی در بساط ندارند، بدون آن‌که آن خانواده را دلسرد کند، آزمایش می‌دهد تا کلیه‌اش را اهدا کند، اما گروه خونی او با فرد متقاضی همخوانی ندارد. در این اثر خسرو ملکان صرفاً تلاش‌های مش رحمان را برای تامین هزینه‌های زندگی‌اش نشان نداده، بلکه حس انساندوستی و نوعدوستی او را هم به تصویر می‌کشد که با وجود نیاز داشتن به پول حاضر می‌شود برای شاد کردن دختر کم‌سن و سال فرد متقاضی کلیه هر کاری از دستش برمی‌آید، انجام بدهد.

در این سریال در خیلی از صحنه‌ها، مش رحمان را در حال انجام کارش می‌بینیم، اما این تصاویر به معنای محوری بودن حرفه رفتگری در خط اصلی داستان نیست، درواقع نویسنده و کارگردان این اثر با توجه به فضای قصه به سراغ چنین شخصیتی رفته تا مشکلات و زحمات یک پدر را به بهترین شکل روایت کند.

در این سریال، جمشید مشایخی ایفاگر نقش مش رحمان رفتگر است و تلاش داشته تا این نقش را براساس آنچه که کارگردان از او خواسته بازی کند. در کنار او هم بازیگرانی مانند زنده‌یاد اسماعیل داورفر، زنده‌یاد پروین سلیمانی، زنده‌یاد احمد قدکچیان، ملیحه نصیری و... بازی می‌کنند.

در سریال‌هایی مثل پدرسالار، راه طولانی خانه، جاده چالوس و... پدر هم به عنوان یکی از شخصیت‌های محوری قصه است، اما در این آثار بیشتر دیکتاتوری پدر یا شکست او را به دلیل مسائل مالی دیده‌ایم و کمتر به وجه قهرمانی پدران در زندگی توجه شده است که به نظر می‌آید بهتر است با این تم و ایده هم سریال و فیلم تولید شود.