خوشرنگ‌تر از قرمز و آبی

هواداران استقلال و پرسپولیس وقتی صفحات تاریخ شهرآورد را ورق می‌زنند، برایشان فرقی نمی‌کند در آن مقطع چگونه فلان نتیجه رقم خورده، داور اشتباه کرد، موقعیت کی بیشتر بود و حرف‌هایی از این دست. آنچه باقی مانده، نتیجه بازی‌ها بوده و آمار و ارقامی که همیشه اسباب کری خوانی آنهاست، پس شهرآورد 79 از این نظر مثل 78 بازی قبلی دو تیم است و آنچه از آن برای هواداران باقی می‌ماند همان نتیجه بازی است و اگر و اماها تاثیری در کلیت ماجرا ندارد. شاید بعضی بگویند استقلال و پرسپولیس هم مثل خیلی پدیده‌های دیگر با گذشت زمان و بسط فضای مجازی به عنوان اقیانوسی سرگرم‌کننده، آن رنگ‌و‌بوی سابق و آن هیجان فراگیر را از دست داده‌اند، در پاسخ باید گفت این شرایط هم بخشی از زمان است و باید آن را پذیرفت. اما یادمان باشد همه این شرایط را قدرت‌های برتر دنیای فوتبال سال‌هاست تجربه می‌کنند و چنین شرایطی به هیچ وجه فوتبال آنها را به قهقرا نبرده است. در کشور ما هم شرایط به همین ترتیب است، اگر دیگر نتوان جمعیت کشور را به دو قطب و رقم‌های 20، 30 میلیونی برای هواداران دو تیم تقسیم کرد، به هر ترتیب هنوز هم هستند دوستدارانی که در سراسر کشور آبی و قرمز برایشان معنای دیگری دارد و به احترام آنها باید بی‌طرف از شهرآورد نوشت و قضاوت کرد. این جمله هم شاید تکراری باشد، اما واقعیتی غیرقابل انکار است که ضمن احترام به هواداران دیگر تیم‌ها باید گفت استقلال و پرسپولیس برای دوستداران فوتبال مزه دیگری دارد و صلابت و اقتدار آنها هیجانی قابل توجه به فوتبال و حتی بدنه جامعه تزریق می‌کند. این دو تیم بخشی بزرگ از فوتبال ایران را تشکیل می‌دهند و در صفحات تاریخ فوتبال این مملکت کمتر از تیم ملی مورد توجه نبوده‌اند و بی‌تردید در بررسی پدیده‌های اجتماعی معاصر نیز جایگاه خاص خود را در جامعه‌شناسی، مردم‌شناسی و روان‌شناسی ما دارند. بنابراین فارغ از همه شرایط فنی، اجتماعی، اقتصادی و... حاکم بر شهرآورد پایتخت، امیدواریم شهرآورد 79 هم به لحاظ فنی حس زیبادوستی فوتبالدوستان را اقناع کند، هم به لحاظ اخلاقی، هم از جانب بازیکنان و دست‌اندرکاران و هم از جانب تماشاگران یکی از بهترین جدال‌های رودرروی دو تیم رقم بخورد تا یک شهرآورد خوشرنگ در صفحات تاریخ فوتبال کشور حک شود.

امید توفیقی / گروه ورزش