خانواده‌ها، الگوی کودکان

در این خانواده ما شاهد پدر و مادری بودیم که از جوانی و نخستین سال‌های زندگی مشترک بر سر مسائل مختلف با یکدیگر اختلاف داشته‌اند و فرزندانی که فقط شاهد درگیری و مشاجره‌های والدین بودند. می‌بینیم پسر خانواده که در فضای پر از نگرانی و اضطراب رشد کرده با تأثیر از این جو روانی ناآرام تصمیم می‌گیرد در آینده الگوی بهتری برای فرزندانش باشد، اما گاه ما شاهد دختران و پسرانی هستیم که تحت تأثیر رفتار پدر و مادر دچار عقده‌های روحی - روانی شده و وقتی خودشان وارد یک زندگی مشترک می‌شوند رفتاری به مراتب بدتر از والدین خود را تکرار می‌کنند. از سوی دیگر دیدیم بچه‌ها از این‌که پدر و مادرشان به واسطه اختلاف‌ها و درگیری‌هایشان تن به جدایی و طلاق بدهند همیشه در اضطراب بوده‌اند، اما همین فرزندان درنهایت به پایان تلخ‌تری رسیدند؛ یعنی جدایی یا مرگ!

شاید بررسی چنین پرونده‌هایی را بتوان به منزله یک هشدار و زنگ خطر برای زوج‌های جوان، میانسال یا حتی سالمندی دانست که همواره بی‌توجه به ریشه‌یابی و حل اختلاف‌های کوچک و بزرگ خود تن به ادامه زندگی مشترک می‌دهند غافل از این‌که نه تنها سرنوشتی نامعلوم برای خود رقم می‌زنند، بلکه آینده فرزندانشان را نیز به جاده‌ای پرپیچ و خم و خطرناک سوق می‌دهند. به نظر می‌رسد پیشگیری از اشتباه‌های کوچک و درمان زخم‌های تازه و سطحی راحت‌تر از معالجه غده‌های چرکین و زخم‌های عمیق باشد.

فریبا همتی ـ روان‌شناس