تن دادن به کشش‌های ترس

روان‌شناسان پاسخ‌های احتمالی و حتی مفصلی به این پرسش داده‌اند که گاه یکدیگر را نقض می‌کنند. برخی معتقدند از طریق ترس دچار پالایش روحی می‌شویم و هیجاناتمان تخلیه می‌شود. کسانی هم هستند که می‌گویند با این گونه آثار احساس امنیت می‌کنیم که در چنین شرایطی نیستیم و از امنیت حقیقی خود در برابر این ترس‌های مجازی خشنود می‌شویم و پاسخ دیگر این که این ترس‌ها به ما می‌آموزد چه کنیم و از چه شرایطی پرهیز کنیم تا دچار خطرهایی که شخصیت فیلم یا کتاب دچارش شده نشویم، اما کمتر نظریه‌پردازی روی یک میل و خواهش درونی ما دست گذاشته. میل و کششی که موجب لذت از راز و چیزهای مخفی می‌شود.

همیشه زیرزمین خانه‌های قدیمی برای بچه‌ها جالب است. آنها چیزهای پنهانی را سریع تشخیص می‌دهند و به سمت کشف آن می‌روند، حتی با بازی‌ها و تخیل خود به رازهای آن مکان نهفته با آن وسیله ناشناخته دامن می‌زنند و در عالم خود آن را پیچیده‌تر و رازآلودتر هم می‌کنند، زیرا طرفدار کشف راز به معنای اتمامش نیستند و نمی‌خواهند بازی حالا حالاها تمام شود. راز همواره از آن جهت پنهان و نهفته است که با نوعی هراس همراه است و بیشتر فیلم‌ها و رمان‌های ترسناک متکی بر این عنصر راز هستند.

رمان «کشش‌ها» نوشته دیدیه ون کولارت نویسنده فرانسوی یکی از رازآلودترین و البته هراس آورترین رمان‌هایی است که هر کسی در زندگی خود امکان خواندن آن را پیدا می‌کند. این رمان جذاب که ترجمه حسین سلیمانی‌نژاد است و نشر چشمه چاپش کرده، از سه بخش یا سه داستان تشکیل شده که ایده‌ای محوری که همان رازآلودگی و عناصر پنهان و دست نیافتنی است آنها را به هم مربوط می‌کند. در این کتاب ماجرای سه هوس مرگبار با رازی به هم پیوند خورده‌اند و شما می‌توانید با ترس‌های آن به بازی‌های کودکی خود هم بازگردید و از دنیای خیال‌انگیز راز و هراس با کشش عجیب و مشکوکش لذت ببرید.