آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حاشیه خبر
زمانی که آسان از دست میدهیم
همه کارها را سخت میکنیم و اینگونه است که زمان را از دست میدهیم. بعد از جامجهانی فضای عمومی جامعه به گونهای بود که همه میدانستند که عاقبت فوتبال ایران راهش را با کارلوس کیروش ادامه میدهد و بعد از زمان زیادی که صرف آن شد که میتوانست نشود، با او به توافق رسیدیم. در روزهایی که ما مشغول مذاکره بودیم، تیمهای رقیب ما در جام ملتهای آسیا، بازیهای تدارکاتی انجام میدادند و خود را آماده میکردند.
حال دارد این اتفاق برای تیم امید هم رخ میدهد. اگر کیروش در جامجهانی 2014 نتایج نسبتا آبرومندانهای کسب کرده بود که میتوانست بقای او را روی نیمکت تیم ملی تضمین کند، هموطن او یعنی ادواردو نلو وینگادا به هیچ وجه از این امتیاز برخوردار نیست و یکی از ضعیفترین نتایج تاریخ فوتبال ایران در تورنمنتهای قارهای را به دست آورد، شکست مقابل ویتنام و تساوی مقابل قرقیزستان حتی برای تیم منتخب محلات هم هیچ بهانهای برای اخراج سرمربی باقی نمیگذاشت، چه برسد به تیم امید ایران.
نمیدانیم در تحلیلهای فنی چه کسی در فدراسیون فوتبال، پرونده و کارنامه مرد پرتغالی قابل دفاع است، اما بیایید فرض را براین بگذاریم که حق با اوست و این مربی پرتغالی این لیاقت را دارد که دوباره به او اطمینان شود؛ خب به او اطمینان کنید. در غیر این صورت خب با او خداحافظی کنید؛ از قدیم میگویند جلوی ضرر را هر وقت بگیرید، استفاده است.
این روزها اخبار متعددی در مورد سرمربی آینده تیم ملی شنیده میشود؛ اخباری که آنقدر ضد و نقیض است که به هیچکدام از آنها نمیتوان دل بست. تیم امید ایران در بهترین شرایط هم آنقدر مشکل دارد که میتواند مانع صعود این تیم به المپیک شود، پس لطف کنید، دیگر مشکل از دست دادن زمان را به این مجموعه از مشکلات اضافه نکنید.
سالهاست که حسرت حضور فوتبال در المپیک را میکشیم، کاری کنید که این حسرت تمدید نشود.
مهیار آذر / گروه ورزش
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
