بداهه‌نگاری روی بوم

هنرمندان فعال در زمینه نقاشیخط کاری بسیار سخت و دشوار انجام می‌دهند، زیرا علاوه بر این که سعی دارند آثاری متفاوت و ارزشمند ارائه دهند باید رنگ را بشناسند و تسلط کاملی هم بر خط داشته باشند.

نمایشگاه نقاشیخط‌های غلامرضا فیروزی این روزها در گالری شکوه برپاست. او که شروع فعالیت هنری‌اش در زمینه نقاشی سال 55 بوده است، از سال 60 فعالیتش را در زمینه خوشنویسی آغاز کرده و از سال 67 به عنوان مدرس انجمن خوشنویسان تدریس می‌کند. در واقع می‌توان گفت بیش از 20 سال است در زمینه نقاشیخط فعال بوده و در این نمایشگاه نیز آثار متنوعی ارائه داده که در فضای اکسپرسیونیسم انتزاعی خلق شده‌اند. هنرمند در این آثار از چارچوب خوشنویسی فراتر رفته و به خط ارزش بیشتری داده است؛ به شکلی که می‌توان گفت خط را از بار معمولا حاکم ادبیات جدا کرده و شخصیت آن را به وسیله رنگ و فرم مجسم کرده است.

غلامرضا فیروزی در نمایشگاه حاضر در گالری شکوه 27 اثر نقاشیخط با تکنیک ترکیب مواد، اکریلیک و رنگ روغن روی بوم و صفحات ام‌دی‌اف در معرض دید عموم قرار داده است. این آثار همگی نشات گرفته از احساساتش بوده که به صورت فی‌البداهه روی بوم نقش بسته است. فیروزی درباره مجموعه آثار تازه‌اش می‌گوید: این آثار را با توجه به اتفاقات و جریاناتی که امروزه در دنیا شاهد آن هستیم به صورت بداهه‌نگاری با ضربات قلم‌مو و بهره‌گیری از رنگ‌های خالص کار کرده‌ام. در واقع در این تابلوها برخوردی آزاد و رها با خط دارم و عصاره‌ای از جوهره خوشنویسی را در این آثار انعکاس داده‌ام.

او سعی می‌کند در نقاشیخط‌هایش پیام مورد نظرش را به وسیله رنگ و فرم نشان دهد. در بیشتر آثار از رنگ‌های سیاه، سفید و قرمز بهره گرفته و معتقد است: رنگ سیاه نماد ظلمت و تاریکی، رنگ سفید نمایانگر صلح و قرمز رنگ گرمی است که می‌تواند نشانی از جنگ و خونریزی باشد و جدال بین این سه رنگ را می‌توان در آثار شاهد بود.

فیروزی تعدادی از نقاشیخط‌هایش را روی صفحات ام‌دی‌اف به تماشا گذاشته است. او صفحه ام‌دی‌اف را به خاطر سطح صیقلی‌اش انتخاب کرده، زیرا ضرب قلم‌مو را براحتی نشان می‌دهد و بافت دلخواه مورد نظرش را در کار ایجاد می‌کند. بعضی از آثار این نمایشگاه برداشت‌های هنرمند از هایکوهای ژاپنی است که روی بوم به نمایش گذاشته شده است. فیروزی در این مورد چنین توضیح می‌دهد: در این آثار اشاره به رهایی و آزادی قلم دارم و آن را به صورت لکه‌هایی ساده با توجه به احساساتم در لحظه به صورت فی‌البداهه روی بوم پیاده کرده‌ام. این آثار در واقع حس آنی من است که روی بوم منتقل شده.

او که در بعضی از تابلوهای این نمایشگاه از فرم‌های نقاشی برای بیان بهتر احساساتش کمک گرفته است، در این رابطه می‌گوید: در این نمایشگاه آثار جدیدی در زمینه نقاشیخط ارائه داده‌ام که از فرم‌های نقاشی در آنها بهره گرفته‌ام. برای مثال می‌توانم به اثری اشاره کنم که چهار دست با چهار رنگ متفاوت در چهار جهت شرق، غرب، شمال و جنوب روی تابلو کار شده که می‌تواند نمایانگر قوم، نژاد و قاره‌های مختلف باشد. همه آنها سعی دارند جلوی جنگ و خشونت را بگیرند و صلح را برقرار کنند.

شره‌های رنگ در این آثار به سمت پایین تابلو‌ها گرایش دارد، گویی این شره‌ها روی کار آمده و اثر را پوشانده است. فیروزی با اشاره به این که این آثار خوانا نبوده و گفت‌وگو و صحبت در آنها کارساز نیست، چنین بیان می‌کند: ریزش رنگ‌ها در این تابلوها اتفاق افتاده و این نیز نشانه ناتوانی، اشک و تسلیم شدن است. همیشه در قسمتی از نقاشیخط‌هایم ظلمت و تاریکی را نشان داده و در قسمت دیگر با به‌کارگیری رنگ سفید، امید و آرزو را انعکاس می‌دهم.

او برای آثارش عنوان انتخاب نکرده، زیرا معتقد است برای آثار انتزاعی نباید عنوان انتخاب کرد و باید هر بیننده از دید خود آثار را قضاوت کند و برداشت آزادانه خود را نسبت به هر اثر داشته باشد. هنرمند در این آثار بداهه‌نگاری کرده است؛ در واقع برای خلق هیچ یک از این تابلو‌ها ابتدا اتود نزده و به صورت حسی و آنی ذهنیاتش را روی بوم آورده است. هنگامی که او حس کند آن چیزی را که قصد داشته روی بوم پیاده کرده است دست از کار می‌کشد.

غلامرضا فیروزی، متولد 1341 در شهر شیراز است. او نیمه دوم دهه 50 نقاشی و دهه 60 خوشنویسی را فراگرفت و پس از چند سال تدریس در انجمن خوشنویسان، اوایل دهه 70 به نقاشیخط روی آورد. این نمایشگاه نهمین نمایشگاه انفرادی وی و مهم‌ترین نمایشگاه گروهی فیروزی است. تور اروپایی آثار وی و جمع دیگری از هنرمندان ایران سال 78 به همت موزه هنرهای معاصر با همکاری سازمان ملل متحد برگزار شد.

نمایشگاه نقاشیخط‌های غلامرضا فیروزی در گالری شکوه واقع در بلوار اندرزگو دایر است و علاقه‌مندان می‌توانند همه روزه (غیر از تعطیلات رسمی و پنجشنبه‌ها) از ساعت 16 تا 20 از این آثار دیدن کنند.