دندان من

نازلی کوچولوی قصه ما از آمپول خیلی می‌ترسید و هر وقت مریض می‌شد با التماس پدر و مادرش پیش دکتر می‌رفت و همیشه نگران بود که مبادا آقای دکتر برایش آمپول تجویز کند.

اما حالا این کوچولوی قصه ما، یک روز صبح در مدرسه آبنبات خورد و دندانش درد گرفت، اما به مامانش هیچی نگفت.

آن روز را تحمل کرد تا فردا صبح. در مدرسه بود که ناگهان درد شدیدی به سراغش آمد. آن‌قدر درد دندانش زیاد بود که دیگر نتوانست تحمل کند و شروع کرد به گریه کردن. خانم معلم متوجه نازلی و ناراحتی‌اش شد. نزدیکش آمد و گفت: چی شده دخترم؟ نازلی با ناراحتی گفت: دندانم درد می‌کند.

خانم معلم گفت: پس باید به دندانپزشکی بروی. برو دفتر و به خانم ناظم بگو به مادرت زنگ بزند.

نازلی گفت: نه خانم من می‌ترسم.

خانم معلم گفت: یعنی حاضری این‌قدر درد بکشی؟

نازلی سرش را پایین انداخت و چیزی نگفت. خانم ناظم به مادرش زنگ زد و به مدرسه آمد تا او را به مطب دکتر ببرد.

نازلی با ترس و لرز گفت: مامان جون من دندان درد دارم، ولی پیش دکتر نمی‌یام.

مامان نازلی با تعجب گفت: چرا؟ تا دکتر دندانپزشک دندان‌هایت را نبیند که خوب نمی‌شود.

نازلی گفت: آخه مامان جون آقا دکتر آمپول می‌زنه و من می‌ترسم.

مادر گفت: نه دخترم... نه... حتما که آمپول نمی‌زنه... اگر احتیاج باشه آمپول می‌زنه. اونم یه آمپول کوچولو. اصلا هم متوجه نمی‌شوی، چون آمپول برای بی‌حس کردن است.

نازلی جان یادت هست که چقدر گفتم مسواک بزن و مواظب دندان‌هایت باش. چیزهای سفت نخور! حالا عیبی نداره، بیا بریم دکتر تا خوب شوی دخترم.

ولی نازلی همچنان می‌ترسید تا این‌که پیش دکتر رسیدند. آقای دکتر خیلی مهربان بود و با کلی صحبت کردن با نازلی بالاخره آرام آرام توانست دندانش را درست کند و نازلی آن شب خیلی راحت خوابید. در خواب صدایی شنید که از او تشکر می‌کرد. اول نفهمید چه کسی است ولی بعد از مدتی متوجه شد صدا از داخل دهانش می‌آید. گفت تو کی هستی؟ صدا گفت: من دندان تو هستم، می‌خواستم اول از تو تشکر کنم و بعد خواهش کنم که به من و دوستانم رحم کنی و مراقب ما باشی. وقتی که آبنبات می‌خوری به من و دوستانم ضربه وارد می‌کنی و دردمان می‌آید. لطفا به ما کمک کن نازلی جون. در همان موقع نازلی از خواب پرید و متوجه شد خواب دیده. ولی از همان روز همیشه مواظب دندان‌هایش بود.

گلنوشا صحرانورد