در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
حذف کاپیتان از کجا نشات می گیرد؛
حذف یک بازیکن نامی برای آنانی که به والیبال از سر تفنن نگاه می کنند، شگفت انگیز به نظر می رسد، آنها که از منظر فوتبالی به قضایای والیبال نگاه می کنند، می کوشند آسمان را به ریسمان بسته و با نوعی فلسفه بافی ، قضیه را جنجالی جلوه دهند
سلیمانی ، پرافتخارترین بازیکن ایران و آسیا در رده های سنی نوجوانان و جوانان است ، او در دو دوره مسابقه های جهانی نوجوانان ، امتیازآورترین بازیکن شد و در مسابقه های جهانی دور گذشته نیز جایزه انفرادی گرفت ، اما او که رفتار خوب و شادی دارد، گاهی عکس العمل هایی از خود بروز می دهد که برای فدراسیون والیبال که برخی مواقع مو را از ماست بیرون می کشد و ورزشکاران را در حصاری آهنین قرار می دهد، قابل تحمل نیست.
آنهایی که در متن و حاشیه والیبال زندگی می کنند، ایرج مظفری را به یاد دارند، اسپوکری که در دهه 70به تنهایی 40درصد تیم ملی بود، اما یکباره طوری قیچی شد که هرگز نتوانست خودنمایی کند.
در ورزشهای گروهی که اعضایش مثل حلقه های زنجیر به هم پیوسته اند، هماهنگی بهتر از تکروی است متاسفانه محمد سلیمانی در هر تیمی که بازی کرده است ، اکثرا یکه تازی کرده و همواره تاکید بر این داشته است که بیشتر توپها باید به وی ختم شود، اوج این مساله را در مسابقه های قهرمانی نوجوانان آسیا در سوفان بوری تایلند دیده بودیم که تیم کاملا متکی به وی بود و کار گروهی تحت الشعاع خواسته های این بازیکن قرار می گرفت ؛ اما مربی یکدنده ای مثل ست کوویچ که با بازیکنان بزرگی در سطح بین المللی کار کرده است ، زیر بار این گونه حرکات نمی رود و دیدیم در بازی دوم جوانان ایران با روسیه ، زمانی که سلیمانی تعویض شد، به جای رفتن به محوطه ذخیره ها، روی نیمکت نشست و بهزاد به نژاد هم با بی تفاوتی خود نسبت به تعویض ها، همه را متوجه نارضایتی خود کرد و از همین جا بود که شمارش معکوس برای خط زدن این 2بازیکن آغاز شد.
درواقع فدراسیون والیبال با این بهانه که عملکرد وی از نظر آماری مقابل روسها درست نبوده و از 33آبشار خود فقط 18توپ را که اکثرا جنبه رفع تکلیفی داشت ، از دفاع حریف گذراند، رای به حذف او داد؛ حال آن که در علم تمرین تاکید شده است که یک بازیکن نباید بیش از 30درصد آبشارهایش را از دست دهد. به هر حال برای خط زدن سرگروه تیم ایران که کشورهای عربی ، پورتوریکو و حتی ایتالیا خواهان او هستند، 3ساعت جلسه گذاشتند؛ اما واقعیت این است که فدراسیون والیبال در رو کم کنی استاد است.
پریروز ایرج مظفری ، دیروز بهنام محمودی و امروز هم محمد سلیمانی ، اما آیا ما با ورزشکارانمان درست و منطقی برخورد می کنیم ؛ این پرسشی است که پاسخ آن باید بر مبنای اصول جامعه شناسی ، روان شناسی و بحثهای فنی باشد.
از نگاه ما، از دست دادن محمد سلیمانی جبران ناپذیر است ، ما در مسابقه های جهانی هند با تیمهایی روبه رو خواهیم شد که واقعا ابرقدرتند؛ برزیل ، هلند، ایالات متحده ، آلمان و حتی تونس ، بنابراین حضور بازیکن باتجربه ای چون محمد سلیمانی و حتی بهزاد به نژاد، اشتباه است.
شاید «ست کوویچ» شناخت درستی از آنها نداشته باشد؛ اما فدراسیون والیبال نباید تن به خواسته این مربی می داد، چراکه برای ما موفقیت در میادین بین المللی اهمیت زیادی دارد و اگر قرار بود توازن تعدیلی در تیم صورت می گرفت ، در آستانه اعزام تیم به پیکارهای جهانی صلاح نبود.
جمشیدحمیدی 
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
فارسی، زبان گفتوگوی جهان
معاون وزیر بهداشت:
