فیلمِ خوب سلام

با این همه کسی منکر این نیست که این تجربه به خاطر بار نخست اجرایش مثل هر تجربه دیگری با آزمون و خطا همراه بود و اجرای دوباره و پیوسته آن نیاز به آسیب‌شناسی دارد. نتیجه گلایه برخی سینماداران و مخالفت آنها با اجرای این طرح به‌صورت رایگان هم این شد که شورای صنفی نمایش به نظر آنها احترام بگذارد و آن را بپذیرد. ولی روز گذشته مجری طرح سینما سلام اعلام کرد بنا به توافق با شورای صنفی نمایش، انجمن سینماداران و شورای مشورتی سازمان سینمایی این طرح به‌صورت بلیت نیم‌بها در روز ملی سینما در جمعه این هفته اجرا می‌شود.

فارغ از این راهکارهای فی‌نفسه مثبت و خیرخواهانه که همواره در عمل با ناهماهنگی‌ها و مشکلات عدیده‌ای همراه است، این پرسش به وجود می‌آید که چقدر چنین تمهیدهایی نظیر بلیت نیم‌بها و رایگان موجب آشتی واقعی مردم با سینما و اقبال دوباره‌شان به فیلم‌ها می‌شود؟ متاسفانه باید گفت بجز جرقه‌ها و موفقیت‌های مقطعی، سینمای ما در سال‌های اخیر نتوانسته است از راه درستش مخاطب را به سالن‌ها بکشاند.

دوای همیشگی این معضل ساخت فیلم خوب، استاندارد و جذاب است و بس. اگر سینمای ما از انبوه تولیدات سالانه‌اش دست‌کم ده فیلم خوب و تماشایی داشته باشد دیگر برای دعوت مردم به سالن‌های نمایش فیلم نیاز به هیچ ترفند و راهکار جانبی نیست.

«شهر موش‌ها2» گرچه با تبلیغات و راهکارهایی حرفه‌ای خوب می‌فروشد و روح تازه‌ای به کالبد بی‌جان سینما دمیده، اما بیش و پیش از هرچیز فیلم خوب و استانداردی است و بدون بهره جستن از طرح‌های کمکی هم می‌تواند مردم را به سینما بکشاند. این یعنی این‌که مردم ما همیشه به فیلم خوب سلام می‌کنند.

علی رستگار / گروه فرهنگ و هنر