حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
غول تنیس روسیه می لنگد
باختن یک مسابقه 5 سته در مرحله چهارمین تنیس اوپن فرانسه که همیشه براساس توالی زمانی دومین گرنداسلم این ورزش طی سال محسوب می شود، به خودی خود بسیار تلخ است
در آن زمان ، سافین بیشتر می باخت و سر و صدا و شلوغ می کرد و از آنجا که نه روی زمینهای خاکی پاریس احساس راحتی و اقتدار می کند و نه روی چمنهای ویمبلدون ، همیشه این موقع از سال برای او دردناک بوده است.
با این حال ، پس از قهرمانی تحسین برانگیز درملبورن که پیروزی بزرگ سال 2000 او را در یو.اس.اوپن به یاد آورد، عده ای به این باور رسیده بودند که این یک سافین جدید است که دیگر امکان ندارد شانسهای موجود را از دست بدهد و مشکل انضباطی داشته باشد.
سافین انکار نمی کند که در این مواقع از سال هیچ گاه «میزان» نیست و شرایط هم به سود وی عمل نمی کند و متاسفانه راهی هم برای حل مشکل نمی یابد.
«خب ، زمینهای خاکی نه برای من ، بلکه مناسب حال اسپانیایی ها و آرژانتینی هاست که در بازی فرسایشی مهارت بیشتری دارند و بهتر می توانند بازیهای کنترلی را ارائه کنند.
روی چمن هم فقط تعداد قلیلی می توانند بدرخشند و به همین دلیل من همیشه از رفتن به ویمبلدون اکراه داشته ام. ممکن است آنجا حتی شرایط در دو، سه دور با شما یاری کند. قرعه خوبی بیاورید و ابتدا به کسانی بخورید که مثل خودتان روی چمن ضعیف اند، اما سرانجام به نقطه ای می رسید که باید با متخصصان امر روبه رو شوید و آنجاست که کم خواهید آورد.
روی چمن اگر به خودتان مطمئن نباشید و ضربات لازم بر روی آن را شگرد نداشته باشید، به هیچ جا نمی رسید و این چیزی است که من صاحب آن نیستم».
کار بی فایده اگر سافین در رولان گاروس فقط تا دور چهارم بالا آمد، در ویمبلدون طی سالهای 2002تا 2004حتی از دور دوم نیز فراتر نرفت و بالاترین حاصل کار او در این تورنمنت سنتی ، رسیدن به یک چهارم نهایی سال 2001 بوده است.
سال پیش که مارات در همان دور نخست به هموطن گمنامش ، دیمیتری تورسونوف باخت ، چنان ناامید شد که گفت دیگر به ال انگلند کلاب (ویمبلدون) نمی آید و کارش را در آنجا پایان یافته اعلام کرد. او حتی گفت که تمرین در آنجا نیز بی فایده است ؛ زیرا می داند به محض این که مسابقات شروع شود، یک جا کم خواهد آورد.
چند روز بعد سافین حرفهایش را پس گرفت و گفت آن صحبت ها نتیجه ناراحتی شکست عظیمش در دور اول بوده است. سافین حالا با آرامش بیشتر اما با حساسیت و روح مکدری که حاصل شکست پاریس و از یاد رفتن خاطرات پیروزی های بزرگ او در برابر روژه فدررو لیتون هیوویت در استرالیاست.
می گوید: «متاسفانه من در پاریس بدرستی برنامه ریزی و اقدام نکردم. یک سوی قضیه نیز به تخصص بیشتر روبرن و هموطنان او روی زمینهای خاکی (کلی) مربوط می شود که من نمی توانم کنترلی روی آن داشته باشم.
نمی خواهم بهانه بیاورم ؛ اما من روی کلی قدری ناراحت و بر روی چمن به کلی آشفته ام.»
ولی تورنمنت های طول فصل فقط به هاردکورت که زمین محبوب سافین است ، منحصر نمی شود و 2 ماه و نیم نخست بهار در تسخیر خاک و از 15خرداد تا 20تیر در سلطه چمن است و همین جاست که غول روسی می لنگد.
روال ناامید کننده این چنین است که ایام درخشان «استرالیا ²005ناگهان از سافین دور و دورتر نشان می دهد و با این که خود او می گوید زندگی او تا اطلاع ثانوی و مسابقات تنیس همیشه ادامه می یابند، اما باید اذعان کرد که هر سال کار برای تنیسور روسی برای قطع نوارهای ناکامی هایش به طرز ناامید کننده ای سخت تر می شود.
گفت و گو
