جانشین اشتون مشخص شد

به گزارش ایرنا، موگرینی با رای رهبران اروپا و برای یک دوره پنجساله به عنوان جانشین کاترین اشتون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا، معرفی شد. وی به عنوان وزیر خارجه ایتالیا، متناسب با پست خود اظهارنظرهای متعددی در مورد مسائل بین‌المللی داشته است که می‌توان از آنها به عنوان مواضع آینده او و دولت ایتالیا یاد کرد. با وجود این بعضی از مواضع وی از جمله سفر ماه گذشته‌اش به روسیه و دعوت از ولادیمیر پوتین برای شرکت در نشستی اقتصادی در میلان در ماه اکتبر (مهر/ آبان) نگرانی‌های زیادی را بویژه میان سران کشورهای اروپای شرقی برانگیخت.

یک دیپلمات اروپایی در این باره گفت: موگرینی در عرصه اروپایی یقینا مواضع و شرایط مختلف را در نظر می‌گیرد و عملکرد او با وقتی وزیر خارجه ایتالیا بود کاملا متفاوت خواهد بود.

وزیر خارجه سابق ایتالیا و مسئول آینده سیاست خارجی اتحادیه اروپا چندی پیش درخصوص ناآرامی‌های لیبی، از طرفین درگیر در این کشور و جامعه جهانی خواست شجاعانه و هر چه سریع‌تر راه‌حل مشترکی برای پایان دادن به خشونت‌ها و بازسازی این کشور از سوی نهادهای دموکراتیک پیدا کنند.

وی در گفت‌وگو با روزنامه لارپوبلیکا درباره بحران عراق خواستار مشارکت نقش‌آفرینان منطقه بویژه جمهوری اسلامی ایران شد و آن را اساسی خواند. موگرینی عنوان کرد: ما در حال همکاری با تمام بازیگران منطقه، از ایران و ترکیه گرفته تا کشورهای حوزه خلیج‌فارس هستیم و دورنمای وسیع‌تری را مدنظر داریم. من ایجاد نوعی تعادل جدید منطقه‌ای در خاورمیانه را که بتواند تمامی بازیگران برجسته را در تمامی سناریوهای حل بحران درگیر کند، امری مهم و بنیادین تلقی می‌کنم. وی پیشتر نیز درخصوص وقایع غزه، ضربه زدن به ساختمان‌های سازمان ملل و هدف قرار دادن کودکان و غیرنظامیان را غیرقابل قبول خوانده و توقف درگیری‌ها را خواستار شده بود.

فدریکا موگرینی، متولد سال 1973 در شهر رم، متاهل و دارای دو فرزند است. از این‌رو برخی منتقدان او را به دلیل جوانی، کم‌تجربه می‌دانند، اما وی که از حمایت رهبران سوسیال دموکرات اروپا برخوردار است، می‌گوید: 41 سال دارم و از نخست‌وزیر ایتالیا و دیگر مقام‌های برخی کشورهای اروپایی جوان‌تر نیستم.

فرانسوآ اولاند، رئیس‌جمهور فرانسه نیز پس از نشست غیررسمی با سران سوسیال دموکرات اروپا، از وی حمایت و اعلام کرد: او جوان است، اما تجربه این کار را داشته است. موگرینی مدرک دکترای علوم سیاسی خود را از دانشگاه لاساپینزا رم اخذ کرد و پایان‌نامه خود را به موضوع رابطه مذهب و سیاست در کشورهای اسلامی اختصاص داد.

وی سال 1996 میلادی به جنبش جوانان کمونیست و سپس به حزب دموکرات چپ پیوست. در سال 2008 با قرار گرفتن در فهرست انتخاباتی حزب دموکراتیک، به مجلس ایتالیا راه یافت، انتخابی که سال 2013 نیز تکرار شد. موگرینی پس از اما بونینو و سوزانا آنجلی سومین وزیر خارجه زن ایتالیا محسوب می‌شود و از بیست‌ویکم فوریه 2014 در دولت متئو رنتزی نخست‌وزیر ایتالیا مسئولیت وزارت خارجه این کشور را در دست گرفت. موگرینی در اول آگوست 2013 به عنوان رئیس هیات انجمن پارلمانی ناتو انتخاب شد، وی همچنین گروه میان پارلمانی همکاری‌های توسعه‌ای را هماهنگ می‌کرد.

او در بیستم آگوست (بیست‌ونهم مرداد) سفر کوتاهی به بغداد و شهر اربیل در اقلیم کردستان داشت و در پارلمان کشورش نیز از تصمیم دولت ایتالیا درخصوص ارسال سلاح برای کردهای عراق دفاع کرد.

کاترین اشتون، مسئول سیاست خارجی اروپا در اظهاراتی از انتصاب وزیر امور خارجه ایتالیا به عنوان جانشین خود استقبال کرد و خطاب به او گفت: من از انتصاب شما به ریاست آینده سیاست خارجی اتحادیه اروپا و معاونت کمیسیون اروپا استقبال می‌کنم و برایتان نهایت موفقیت در انجام امور سیاست خارجی اتحادیه اروپا طی پنج سال آینده را آرزومندم.