پیشینه سر و کله زدن با جسدها

منابع خارجی می‌گویند اولین نمونه معاینه پزشکی قانونی سال 44 پیش از میلاد و بلافاصله بعد از قتل جولیوس سزار، توسط دوستان و همکارانش انجام شد. پزشکی که در آن زمان این وظیفه را به عهده داشت 23 زخم را روی بدن وی تشخیص داد که فقط یکی از آنها مرگبار بود، زیرا ظاهرا سناتورهای رومی تبحر چندانی در استفاده از خنجر و چاقو نداشتند و این احتمال وجود داشت که فردی غیر از سناتورها، ضربه مهلک را وارد کرده باشد.

اولین کتاب در زمینه پزشکی قانونی را سال 1247 سانگ‌چی در سلسله سونگ جنوبی چین نوشت. از وی به عنوان پدر پزشکی قانونی یاد می‌شود. این کتاب پنج جلدی براساس تجربیات سانگ‌چی در معاینات پزشکی قانونی طی دوران حیاتش نوشته شده‌ است.

اولین کتاب درباره پزشکی قانونی در اروپا سال 1507 با نام کد بمبرگ منتشر شد.

این کتاب به اندازه‌ای مورد توجه قرار گرفت که چند سال پس از انتشار امپراتور کارل پنجم قوانین جزایی را بکلی تغییر داد و آن را قانون جزایی کارولینا نامید؛ قانونی که سنگ‌بنای قانون جزایی آلمان شناخته می‌شود. در این قانون، پزشکی قانونی در دادگاه‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و رای دادگاه‌ها در کنار دیگر مدارک موجود و شهادت‌ها، باید براساس گزارش‌ کارشناسان پزشکی قانونی صادر می‌شد.

اواخر قرن نوزدهم پزشکی قانونی بویژه در آمریکا به عنوان بخشی جدایی‌ناپذیر از علم پزشکی به زیرشاخه‌ای برای تحقیق و تجسس درباره مرگ تبدیل شد. سال 1890 در بالتیمور آمریکا به انجمن بهداشت و سلامت دستور داد دو پزشک را تحت عنوان محققان پزشکی معرفی کند و وظیفه انجام تمامی کالبد‌شکافی‌ها را به آنها بسپارد.

سمیرا مصطفی‌نژاد