تخت گاز روی خط شروع

هرقدر انتظارات از تیم ملی انگلیس در تورنمنت‌های بزرگ کمتر می‌شود، در مقابل لیگ برتر هر فصل سطح توقعات را بالا و بالاتر می‌برد. یک دهه پس از این‌که حضور رومن آبراموویچ و ژوزه مورینیو در چلسی، به دو قطبی منچستریونایتد ـ آرسنال در صدر جدول لیگ برتر پایان داد و تعداد مدعیان قهرمانی را به سه رساند، در یکی دو فصل اخیر تعداد مدعیان قهرمانی لیگ برتر از تعداد انگشتان یک دست هم فراتر رفته است. منچسترسیتی دیگر تنها همسایه پرسر و صدای منچستریونایتد نیست و لیورپولی‌ها هم با راجرز از رخوت چند سال اخیرشان خارج شده‌اند و شاید اگر لغزش‌های هفته‌های پایانی فصل گذشته نبود، می‌شد از آنها با عنوان مدافع عنوان قهرمانی یاد کرد. فصل 15ـ2014 لیگ برتر از امروز شروع می‌شود و سوت آغاز دیدار امروز منچستریونایتد ـ سوانسی، سوت آغاز فصلی است که حتی می‌تواند از فصل قبل جزیره هم هیجان‌انگیزتر باشد.

مهمان‌های هلندی در جشن جزیره

برخلاف فصل گذشته، تغییر چندانی روی نیمکت‌های مدعیان قهرمانی لیگ برتر ایجاد نشده است. در تابستان 2013 سه باشگاه بزرگ لیگ برتری به دلایل مختلف فصل را با سرمربیانی جدید آغاز کردند. مانول پیگرینی در منچسترسیتی جانشین روبرتو مانچینی شد که چند هفته پیش از پایان فصل اخراج شده بود. ژوزه مورینیو جای رافا بنیتس را روی نیمکت چلسی گرفت. مربی اسپانیایی هرگز در استمفوردبریج محبوب نشد و در نهایت هم با پایان قراردادش از جمع آبی‌ها جدا شد. منچستریونایتد هم بعد از 27 سال چهره جدیدی را روی نیمکت می‌دید. دیوید مویس در قامت آقای برگزیده، قرار بود وارث امپراتوری سرالکس فرگوسن باشد. اما با سپری شدن فصل، سرنوشت‌های متفاوتی برای این سه رقم خورد. پیگرینی با قهرمانی در لیگ برتر و جام اتحادیه، شروعی توفانی در منچسترسیتی داشت؛ مورینیو در بازگشت به استمفوردبریج نتوانست با اسب کوچکش به عنوان بهتری از سومی در لیگ برتر و کناره گرفتن از دیگر جام‌ها برسد؛ و در نهایت دیوید مویس چنان بلایی سر منچستریونایتد آورد که مدیران باشگاه از ترس از دست رفتن میراث فرگی، ترجیح دادند پیش از پایان فصل درهای خروجی باشگاه را به او نشان دهند. به این ترتیب، راه برای حضور لوئی فن خال به اولدترافورد باز شد؛ مردی که با کارنامه‌ای درخشان از دو دهه مربیگری در بهترین باشگاه‌های اروپایی، قرار است منچستریونایتد را به روزهای خوبش برگرداند. او تنها تازه وارد جمع پنج نفره مربیان تیم‌های مدعی قهرمانی است.

در بین دیگر تیم‌های این فصل، مهم‌ترین تغییرات روی نیمکت تاتنهام و ساوتهمپتون ایجاد شد. مائوریسیو پوچتینو بعد از فصل درخشانش در ساوتهمپتون، راهی تاتنهام شد تا به این تیم سر و سامانی بدهد. جای او را در سنت مری، رونالدو کومن، ستاره سابق بارسا و تیم ملی هلند گرفت. البته کومن کار سختی برای تکرار نتایج خیره‌کننده فصل قبل پوچتینو دارد. هرچند با توجه به ستاره‌هایی که از تیم او جدا شده‌اند، حتی نگه داشتن تیمش در لیگ برتر هم می‌تواند برای او دستاورد بزرگی باشد.

پل لمبرت (استون ویلا)، شان دایک (برنلی)، تونی پالیس (کریستال پالاس)، روبرتو مارتینز (اورتون)، آلن پاردو (نیوکاسل)، سم آلاردایس (وستهم)، استیو بروس (هال سیتی)، نایجل پیرسون (لسترسیتی)، هری ردنپ (کوئینزپارک رنجرز)، مارک هیوز (استوک سیتی)، گوستاو پویت (ساندرلند) و گری مانک (سوانسی) جایگاه‌شان روی نیمکت تیم‌های این فصل لیگ برتر را حفظ کردند و فقط آلن اروین در وست بروم جانشین په‌په مل شد که در ماه می‌با توافق دوجانبه از این باشگاه جدا شده بود.

خرید و فروش‌ها؛ ولخرج‌ها و خسیس‌ها

بعد از چند فصل دست به عصا بودن در بازار نقل و انتقالات، رومن آبراموویچ در این تابستان بار دیگر سر کیسه را شل کرد تا ژوزه مورینیو همه ستاره‌هایی را که برای تبدیل کردن تیمش به مدعی اصلی قهرمانی نیاز دارد در اختیار داشته باشد. آنها دیه‌گو کاستا، فیلیپه لوئیز، سسک فابرگاس و دیدیه دروگبا را به خدمت گرفتند و تیبو کورتوا هم با پایان قرارداد قرضی‌اش، به جمع آبی‌ها برگشت. داوید لوئیز و فرانک لمپارد هم استمفوردبریج را ترک کردند تا عبور آبی‌ها از دوران گذار فصل گذشته، سرعت بیشتری بگیرد.

اگر چلسی گران‌ترین خریدهای این تابستان لیگ برتر را انجام داد، از نظر تعداد خریدها، سبد خرید لیورپولی‌ها پر و پیمان‌تر بود. البته با توجه به این‌که آنها 88 میلیون یورو برای فروش لوئیس سوارز به بارسا دریافت کردند، عجیب بود که تا این اندازه در بازار فعال باشند. ریکی لمبرت، آدام لالانا، امره جان، لازار مارکوویچ، دیووک اوریگی، دژان لوورن و خاویر مانکیو، قرار است به انتظار بیست و چهار ساله قرمزها برای رسیدن به جام پایان بدهند. البته از این جمع اوریگی به لیل قرض داده شد اما بقیه مطمئنا در طول فصل، جزو ارکان اصلی تیم برندان راجرز خواهند بود.

این تابستان برای آرسنالی‌ها هم خبرهای خوبی داشت. خرید داوید اوسپینا، الکسیس سانچس، متیو دبوشی، کالوم چمبرز و بازگشت جوئل کمپبل به امیریتس، هواداران توپچی‌ها را بسیار امیدوار کرده است؛ هرچند ونگر هنوز نتوانسته برای میانه زمین تیمش، مهره‌ای در اندازه‌های پاتریک ویرا پیدا کند. البته مهم‌ترین خرید سرمربی فرانسوی، نه در زمین که روی نیمکت خواهد نشست. مصدومیت‌های چند فصل اخیر ستاره‌های آرسنال موجب شد تا ونگر برای رفع این مشکل، شاد فورسیس، بدنساز تیم ملی آلمان در جام جهانی 2014 را به خدمت بگیرد. اگر فورسیس بتواند ستاره‌های آرسنال را در تمام طول فصل در بهترین فرم نگه دارد، شاید آنها بتوانند در این فصل به رتبه‌ای بهتر از چهارم برسند.

اما منچسترسیتی برخلاف فصول گذشته خریدهای چندان بزرگی انجام نداد. آنها که به دلیل نقض قانون فرپلی مالی یوفا، با جریمه‌ای سنگین روبه‌رو شدند، با ترفندی جالب، فرانک لمپارد را به تیم‌شان اضافه کردند. ضمن این‌که باکاری سانیا، مانگالا و فرناندو را به خدمت گرفتند که گرچه خریدهای بزرگی محسوب نمی‌شوند اما می‌تواند نقاط ضعف مدافع عنوان قهرمانی را پوشش بدهد.

و در نهایت منچستریونایتد مانند فصل گذشته چندان در بازار نقل و انتقالات فعال نبود. آنها در همان روزهای ابتدایی بازار تابستانی لوک شاو و آندر هرره را خریدند اما در ادامه خبری از خریدهای جدید نبود. آنها سخت به دنبال ویدال بودند اما این انتقال انجام نشد تا همچنان میانه میدان و مرکز خط دفاعی، دغدغه‌های اصلی فن خال باشند. با جدایی ویدیچ و ریو فردیناند، مدافعان جوان منچستریونایتد کار سختی در فصل پیش‌رو خواهند داشت و احتمالا تا پیش از پایان بازار نقل و انتقالات، فن خال چند خرید جدید خواهد داشت. بویژه این‌که او چند بازیکن دیگر از جمله نانی، کاگاوا و خاویر هرناندز را هم در فهرست فروش قرار داده‌ است و جدایی آنها می‌تواند روند خرید بازیکنان جدید را تسریع کند. بجز مدعیان قهرمانی، دیگر تیم‌های لیگ برتر خریدهای چندان ویژه‌ای نداشتند. تنها اورتون با 35 میلیون یورو لوکاکو را از چلسی خرید و استوک هم بویان کرکیچ را به خدمت گرفت. اما تعجب‌برانگیزترین عملکرد در بازار نقل و انتقالات را باشگاه ساوتهمپتون داشت که مانند فروشگاه‌هایی که قصد تغییر شغل دارند، چوب حراج به تیمش زد. آنها شش هفت ستاره اصلی فصل گذشته شان از جمله ریکی لمبرت، لوک شاو، آدام لالانا و دژان لوورن را فروختند تا با اطمینان بتوان گفت که آنها نمی‌توانند در فصل پیش‌رو، نمایش‌های خوب فصل قبل را تکرار کنند.

پیش‌بینی؛ مدعیان و فانوس به دست‌ها

پیش‌بینی مدعیان قهرمانی کار سختی نیست. چهار تیم بالای جدول فصل قبل همراه منچستریونایتد، این فصل برای قهرمانی نبرد خواهند کرد و احتمالا سرنوشت تیم قهرمان بار دیگر به روزهای پایان کشیده خواهد شد. چلسی با بازیکنانی که جذب کرده، شانس زیادی برای قهرمانی دارد و لیورپولی‌ها شاید بیش از هر چیز افسوس رفتن سوارز را بخورند. آرسنال با خریدهایی که انجام داده، ثبات بیشتری خواهد داشت اما بعید است رتبه‌ای بهتر از سوم کسب کند. امیدواری به قهرمانی منچستریونایتد هم کمی خوشبینانه به نظر می‌رسد؛ مگر این‌که فن خال چند خرید خیلی خوب انجام بدهد و البته بازیکنان جدید هم بتوانند در سیستم 2ـ5ـ3 او بلافاصله جا بیفتند.

در پایین جدول هم بجز تیم‌هایی تازه صعود کرده برنلی، کوئینزپارک رنجرز و لسترسیتی، احتمالا کریستال پالاس، ساندرلند و ساوتهمپتون هم برای بقا خواهند جنگید. البته تا آن زمان، ماه‌ها باقی مانده و شاید هیچ یک از این پیش‌بینی‌ها به واقعیت تبدیل نشود اما آنچه با اطمینان می‌توان گفت این است که بی‌تردید یک فصل پرهیجان دیگر در لیگ برتر در پیش است؛ خودتان را آماده کنید.

بهنام جعفرزاده / جام‌جم