حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
تلاش برای رابطه
رییس دفتر مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در تهران معتقد است:اهمیت در اختیار گرفتن نیمی از کابینه توسط نیروهای شیعی وقتی جلوه بیشتری می یابد که به دهها سال انزوای آنان در عرصه سیاسی عراق
نفوذ مجلس اعلا در بافت سیاسی اجتماعی عراق به دلیل پشتوانه مردمی و حمایت شخصیت های مذهبی از این حزب است ، به طوری که امریکایی ها و انگلیسی ها که در آغاز تمام تلاش خود را به کار بستند تا از نفوذ این گروه در دولت عراق جلوگیری کنند؛ اینک ناچار شده اند به انتخاب مردم عراق تن در دهند.
سفر اخیر سعدون الدلیمی ، وزیر دفاع عراق به ایران نشان داد که نفوذ مجلس اعلا در ساختار تشکیلاتی دولت عراق تا چه حد می تواند به بهبود روابط میان عراق و جمهوری اسلامی کمک نماید.
البته سخنان مصالحه جویانه الدلیمی در ایران تنها نمایشگر دیدگاه های مجلس اعلا نبود؛ بلکه او روشن می ساخت که گروههای دیگر سیاسی ذی نفوذ در دولت کنونی عراق ، ازجمله کردها به رهبری طالبانی ، حزب الدعوه به رهبری ابراهیم جعفری ، طرفداران صدر و بسیاری دیگر از شخصیت های مذهبی و سیاسی دیگر عراق خواهان برقراری روابطی گرم و صمیمی با جمهوری اسلامی هستند.
ماجد غماس همچنین می گوید: طبق اساسنامه ، مجلس اعلا براساس منافع ملت عراق حرکت می کند و هر چه که منافع ملت عراق را محقق کند باید به دنبالش باشد، مگر این که با اصول خودمان یعنی مبانی اسلامی و دینی مخالف باشد.
مساله رابطه مجلس اعلا با امریکا پیش از سقوط صدام هم مطرح شده بود. پس از مواضع خیانتکارانه ای که امریکا در قبال انتفاضه مردم عراق اتخاذ کرد ما هم موضع تندی علیه واشنگتن گرفتیم.
شهید حکیم همواره بر این موضع تاکید می کرد. اما زمانی که امریکا تصمیم گرفت رژیم بعثی را سرنگون کند، مجبور شد با همه نیروهای مخالف رژیم صدام ارتباط برقرار کند. چرا که می دانست بدون کمک نیروهایی که پایگاه مردمی دارند به جایی نخواهد رسید.
تا قبل از آن ، امریکا با نیروهایی که فقط قدرت سیاسی داشتند و نه پایگاه مردمی ، رابطه ایجاد کرده بود و برخی از عناصر مخالف را هم به سوی خود کشیده بود که بعضی از آنها هم حامی امریکا شده بودند.
امریکا همچنین در ایجاد رابطه با مجلس اعلا هم تلاش هایی کرده بود. وی می گوید: در سال 1997وقتی بیل کلینتون رئیس جمهور سابق امریکا طرح «تغییر رژیم عراق» را در کنگره مطرح کرد و نیروهای موثر در عراق و مخالف صدام را برشمرد، در کنار کردها، سلطنت طلبها و کنگره ملی ، مجلس اعلا را هم ذکر کرد و اعتراف کرد که این مجلس رهبر میلیون ها نفر در عراق است.
او در این که آیا مجلس اعلا همکاری با امریکا را خواهد پذیرفت یا نه ابراز تردید نمود اما معتقد بود که نام مجلس اعلا در فهرست معارضین هر طرحی را بی معنا خواهد نمود.
ابو عارف در ادامه می گوید:شهید حکیم در آن زمان اعلام کرد ما هیچ کمکی از امریکا قبول نمی کنیم چرا که ما می توانیم از تجار عراقی کمکهای لازم را بگیریم. موضوع این بود که مجلس اعلا اعتقاد داشت که امریکا نه در پی ساقط کردن رژیم صدام که به دنبال مهار آن است.
از این رو رابطه ما با امریکا همان طور بدون هیچ تغییری باقی ماند تا این که سرانجام تغییراتی در موضع گیری های امریکا پدید آمد.
در آن هنگام شهید حکیم و مجلس اعلا تصمیم گرفتند که موضع واقعی امریکایی ها را بفهمند و تصمیم بگیرند. این بود که هیاتی مرکب از کل معارضین به امریکا رفتند و از طرف مجلس اعلا هم آقای سیدعبدالعزیز حکیم اعزام شد. موضع مجلس اعلا در امریکا این بود که ما اشغال را نمی خواهیم و راه رهایی مردم عراق این است که خودشان وارد عمل شوند و رژیم صدام را ساقط کنند.
رژیم هم می بایست در خارج تضعیف شود نه این که جایگاهش در سازمان ملل همچنان قوی باشد و در عین حال به قلع و قمع مردم ادامه بدهد. این نکته در کنفرانس لندن هم مورد تاکید قرار گرفت که ما نمی خواهیم رژیم صدام توسط نیروهای خارجی سرنگون شود.
رییس دفتر مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق در تهران همچنین می گوید: پس از سرنگونی صدام مساله ای که برای ملت عراق مهم بود، این بود که ما یک کشور اشغال شده بودیم ؛ پس بایستی به طور جدی وارد عمل می شدیم چون اگر خودمان را کنار می کشیدیم ، همان اوضاع سالهای 1920 تکرار می شد و اگر می ماندیم می توانستیم منافع ملت عراق را تامین کنیم.
لذا رابطه ما با امریکا بر همین اساس محدود شد.ابو عارف در پایان با اشاره به اینکه امریکایی ها اعلام کرده اند از عراق خارج خواهند شد و ما انتظار داریم به قولشان وفا کنند،می گوید: ائتلاف عراق یکپارچه معتقد است هر وقت وضعیت امنیتی عراق مرتب شد و شرایط ایجاد موسسه های امنیتی ، اجتماعی و سیاسی که بتواند امور کشور را اداره کند، فراهم گردید، باید امریکایی ها خارج شوند و اگر نشوند با مواضع تندتری از طرف عراقی ها مواجه خواهند شد.
گفت و گو
