پیش به سوی ادبیات جهانی

این سخن را می‌توان این گونه نیز بیان کرد: هر جایی از داستان که انتظار مانیفست داشته باشیم، با شکست مواجه خواهیم شد، البته در خفا این کارها انجام می‌شود، یعنی داستان می‌تواند خط‌دهی و جریان‌سازی کند و حتی سبکی به وجود بیاورد. از سوی دیگر آثاری که خالی از پیام داستانی باشند و شعار در آنها موج بزند، از داستان نیز دور شده‌اند. کارکرد ادبیات بسیار بیش از آن است که ما می اندیشیم یعنی ادبیات می‌تواند در دنیا پخش شود. مثلا دولت ترکیه با این که با بسیاری از نویسندگان خود رابطه خوبی ندارد و آنها ضددولتشان هستند، اما سعی می‌کند آنها را در دنیا تبلیغ کند و حتی به مترجمان کمک می‌کند تا این آثار ترجمه شوند؛ چراکه نام ترکیه در دنیا مطرح می‌شود و آنها این نام برایشان مهم است.

ما در کشور فارسی زبان هستیم و منطقه جغرافیایی محدودی نیز داریم و نویسندگان ما نگاهی جهانی ندارند و جهانی نمی‌نویسند.

در کشور ما عناصری در داستان به عنوان عناصر جنگ باید وجود داشته باشد که دنیا ممکن است آن عناصر را نشناسد؛ چراکه آن عناصر بومی هستند. بنابراین این آثار در کشور ما می‌ماند؛ ولی اگر عناصری جهانی در آن استفاده شود، ادبیات می‌تواند گسترش پیدا کند و در دنیا نیز مطرح شود. امیدوارم نسل جوان ادبیات‌مان را بیش از پیش دریابیم.

احمد دهقان / داستان‌نویس