اقتصاد فلسطین در یک نگاه

صادرات سنگ از سرزمین زیتون

فلسطین به‌عنوان یک دولت قدیمی در منطقه خاورمیانه، هر چند رنجور از اشغال است اما همچنان اقتصاد و نهادهای اقتصادی خود را دارد. از این‌رو شناخت تمام و کمال این کشور نیازمند شناخت جامع از همه نهادها از جمله اقتصاد است؛ آن هم در جهانی که همه، از عوام تا متخصص بر این اعتقادند که پول، اگر همه چیز نباشد، بخش مهمی از معادلات شخصی و اجتماعی جهان را تعیین می‌کند.

کد خبر: ۶۹۸۸۸۴

کل تولید ناخالص داخلی کشور فلسطین شامل کرانه باختری رود اردن و نوار غزه، هشت میلیارد دلار است. از این حیث، فلسطین در جایگاه 157 جهان قرار دارد. رشد اقتصادی این کشور نیز حدودا 6 درصد است که برای یک کشور جنگزده مناسب به نظر می‌رسد. البته حجم بالایی از این تولید ناخالص و رشد مربوط به سرزمین‌های غربی فلسطین است و نوار غزه کمتر نقشی در این اعداد و ارقام دارد.

تجارت خدمات، شامل حمل و نقل و سفر و.... بیشترین نقش را در تولیدات مردم فلسطین دارد. 78 درصد ثروت تولید شده در این کشور از این گروه به دست آمده است. از آن سو کشوری که سال‌های سال خود را به عنوان قطب کشاورزی معرفی کرده بود و از حیث داشتن طبیعت عالی و منابع آبی جزو یکی از غنی‌ترین کشورهای جهان است فقط 4 درصد تولید خود (اکثرا زیتون) را از این راه به‌دست آورده است. محدودیت‌های وضع شده از سوی رژیم صهیونیستی در بخش اراضی و آب، مهم‌ترین دلیل این رویداد است.

بیشترین میزان نیروی انسانی فلسطین هم در بخش خدمات مشغول فعالیت است. فلسطین یک میلیون نیروی کار دارد اما آمارها نشان می‌دهد 22 درصد جمعیت فعال اقتصادی این کشور کاری برای انجام دادن پیدا نمی‌کنند و خود این مساله می‌تواند دلیل اصلی این باشد که 18 درصد مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند. توزیع اقتصادی ثروت هم در جامعه فلسطین مناسب نیست. 10 درصد بالای جمعیت، 30 درصد درآمد را در اختیار دارند و 10 درصد پایین، 3 درصد آن را.

با وجود این فقر بالا، میزان تورم در فلسطین پایین است و به زحمت به سه می‌رسد. البته باید در کنار تورم، کمبود را هم در نظر داشت. محاصره چند ساله نوار غزه باعث شده کمبود شدید امکانات در این باریکه به وجود آید، دسترسی به امکانات سخت و مستلزم هزینه بیشتر شود و قیمت محصولات هم بالا برود.

مشکل اقتصادی دیگر فلسطین، کسری بودجه است که سال 2011، بیش از یک میلیارد دلار بوده است. البته فلسطین از کشورهای عربی و اسلامی، کمک‌هایی دریافت می‌کند تا بتواند این شکاف را پر کند.

این حال و روز اقتصادی دولتی است که نزدیک به پنج میلیارد دلار واردات دارد که حجم اعظم آن غذاست و در سبد 700 میلیون دلاری صادرات آن بیش از هر چیز سنگ دیده می‌شود؛ سنگ‌هایی مشابه آنچه هر روز به اشغالگران پرتاب می‌شود تا سنگ‌های مقابل مردم فلسطین برای رسیدن به آزادی و استقلال در کنار رفاه اقتصادی فراهم شود. فعلا که 60 سال است اسرائیل و بهتر است بگوییم جهان، در مقابل این حق اساسی و در مقابل آن سنگ‌ها، گلوله شلیک کرده‌اند.