پیش​نوه‌هایم شرمنده نیستم

عضو صندوق اعتباری حمایت از پیشکسوتان و قهرمانان ورزش هستید؟

بله، خدا را شکر اینجا برای ما یک آب باریکه‌ای هست.

قهرمان المپیک چقدر می‌گیرد؟

راضی‌ام. هرچند گرانی کمرشکن است، اما چه باید کرد؟ دست بانیان صندوق درد نکند.

مستاجرید یا صاحبخانه؟

یک جایی را با 30 میلیون تومان پول پیش و ماهی 2 میلیون تومان اجاره کرده‌ام.

همه پول صندوق را که جمع کنید اجاره خانه‌تان می‌شود؟

شکر خدا در دو فدراسیون پرورش اندام و پهلوانی و زورخانه هم کار می‌کنم. آقایان پورعلی‌فر و طلوع کیان به من لطف دارند. الحمد​لله چرخ زندگی می‌چرخد.

از وزنه‌برداری پول نمی‌گیرید؟

صندوق به عنوان قهرمان وزنه‌برداری به من پول می‌دهد.

منظورم این است جایی در وزنه‌برداری مشغول نیستید؟ مثلا باشگاه؟

نه. در هیچ کجا غیر از صندوق و دو تا فدراسیونی که گفتم، مشغول نیستم که یکی از این دو تا به من حقوق می‌دهد.

حقوق شما با حسین رضازاده یکی است؟

نمی‌دانم. این را از مسئولان صندوق بپرسید.

هر دو قهرمان المپیک هستید. باید یک اندازه حقوق بگیرید.

ایشان وضعش از من بهتر است. به هر حال شغل‌های دیگر هم دارد. خدا کند اوضاع همه قهرمانان خوب باشد. ما خیر و صلاح همه را از خدا می‌خواهیم.

با فدراسیون وزنه‌برداری ارتباطی دارید؟

از زمانی که آقای افشارزاده رفتند، نه.

با پیشکسوتان که صحبت می‌کنیم از نامنظم بودن حقوق خود ناراضی هستند. شما چه نظری دارید؟

اینجا یک سفره‌ای پهن شده تا همه قهرمانان قبلی از آن استفاده کنند. حقوق دو ماه، سه ماه و گاهی پنج ماه عقب می‌افتد. شرایط سخت است. مسئولان نمی‌خواهند پول ندهند، ندارند. صندوق ما را به نوه‌هایمان معرفی کرده است.

یعنی چطور؟

من می‌رفتم مسابقه‌های مختلف و خانواده‌ام در جریان نبودند. طلا می‌گرفتم، می‌گفتند این که نان و آب نمی‌شود، فردا که هیچ کدام از اینها دور و برت نباشند، چه کار می‌کنی؟ الان به گذشته برمی‌گردم می‌گویم ای دل غافل. یک نفر می‌آید آن بالا می نشیند و من نصیری باید برای مخارج زندگی‌ام در هفتاد سالگی بدوم. خدا پدر و مادر مسئولان صندوق را بیامرزد. در این اوضاع دست ما را می‌گیرند تا هر بار پز قهرمانی‌های قبلی را پیش نوه‌هایمان بدهیم.

دوست دارید نوه‌هایتان وزنه‌بردار شوند؟

اول باید​ فکر آینده و زندگی باشند. بعد هر جا خواستند، بروند ورزش کنند.

انتظارتان از برنامه‌های آینده صندوق چیست؟

خوشبختانه می‌خواهند به پیشکسوتان رسیدگی کنند. نه این که در گذشته نبود، کمتر بود، اما اکنون برنامه‌های خوبی دارند. وزیر هم قول داده است، اما پیشکسوتانی مثل من ارج و قرب می‌خواهند. شخصیت‌مان باید دست‌کم در ورزش‌هایی که قهرمان آن بودیم و جوانی‌مان را گذاشتیم حفظ شود.

محمد رضا پور / گروه ورزش