لطفا کمی حرفه‌ای‌تر

در لیگ‌های بزرگ ورزش دنیا عوامل زیادی در نتیجه‌گیری دخیل است؛ مانند مصدومیت‌ها، نحوه سفر تیم‌ها و سازگاری محیطی که بی‌توجه به این موارد نمی‌توان در لیگ‌های پرفشاری چون لیگ جهانی در بازه زمانی مشخص دوام آورد و در همه بازی‌ها روند رو به ثبات داشت. دست‌کم در روند تیم‌های والیبال دنیا، به سلامت بازیکنان توجه شده است. به همین دلیل تعداد نفرات هر تیم 22 نفر است تا علاوه بر گسترش رقابت بین بازیکنان و درگیر کردن تعداد بیشتری بازیکن در این بازی‌ها، به سلامت بازیکنان نیز توجه و از فشار مضاعف بر نفرات کم شود.

در ایران رفتار بسیاری از عاشقان و هواداران والیبال در طول بازی‌های لیگ جهانی و در ارتباط با باخت‌های تیم ملی یک کمی بحث‌برانگیز است. توقعات از والیبالیست‌ها زیاد شده و چون در ورزش ایران همه برنامه‌ها با برد سنجیده می‌شود، بنابراین برای خیلی‌ها باور دو بار باختن به لهستان سخت می‌شود. اینجاست که ابعاد حرفه‌ای ورزش فراموش شده و کسی قواعد حرفه‌ای‌گری نظیر خستگی ناشی از سفرهای طولانی، تغییرات محیطی و انگیزه‌های تیم حریف را که می‌جنگد تا از خطر حذف شدن در امان بماند، به خاطر نمی‌آورد.

در روزهای گذشته انتشار برخی اخبار و تحلیل‌های تعجب‌برانگیز مبتنی بر مهندسی باخت به لهستان از سوی ملی‌پوشان والیبال، بسیاری از اهالی توپ و تور را نگران کرد باخت‌های ایران به لهستان باعث حذف برزیل می‌شد، اما درخشش برزیلی‌ها در روز آخر مانع از سقوط قهرمان 9 دوره لیگ جهانی شد.

با این حال پرسش اینجاست چرا باید از داخل در بازی‌هایی که زیر ذره‌بین مسئولان جهانی والیبال است، شبهه افکند و نسبت به نوع بازی کردن ملی‌پوشان تردید داشت؟ این نکات می‌تواند تبعات ناخوشایندی برای والیبال ایران داشته باشد. درس‌های لیگ جهانی برای ورزش ما فقط اسپک و دفاع و توپگیری نیست؛ بلکه باید نوع نگاه‌مان را نیز نسبت به خیلی از کارها متفاوت کند؛ نگاهی حرفه‌ای بر همه ابعاد و رفتار بازی‌ها در سطح جهانی.

محمد رضاپور / گروه ورزش