بی‌رحم‌ترین ناپاکی ورزش

اگر می‌گویند ورزش در بعد همگانی برای سلامت جسم و روح خوب است، در بعد قهرمانی و حرفه‌ای چنین می‌کند و چنان می‌شود و در دنیای امروز یک صنعت تلقی شده و به عنوان یکی از اجزای قابل تامل در تار و پود اقتصاد یک کشور نقش ایفا می‌کند، این را هم می‌گویند که ورزش مثل هر امر دیگری مطلق نبوده و نمی‌توان آن را بی‌خطر و پاک تلقی کرد.

اینجاست که یک ورزشکار و همه آنهایی که با این پدیده در ارتباطند باید حواس خود را جمع کنند که در منجلاب‌هایی چون فساد اقتصادی، آلودگی‌های اخلاقی، آسیب‌های جسمی ـ روحی و عمده‌ترین و بی‌رحم‌ترین ناپاکی آن ـ از نقطه نظر اجتماعی ـ یعنی دوپینگ نیفتند که رهایی از پیامدهای این آلودگی‌های ناخواسته یا تعمدی، کار بسیار سختی بوده و با هیچ شکستی در میدان ورزش قابل مقایسه نیست.شکست در میدان ورزش خیلی زود از یادها می‌رود و اگر هم از یادها نرود به هر حال با عباراتی چون طبیعت ورزش برد و باخت است، توجیه می‌شود، اما وقتی سر یک ورزشکار به سنگ می‌خورد و او دوپینگی اعلام می‌شود، هم در مجامع بین‌المللی اعتبار ورزش ایران خدشه‌دار می‌شود و هم در داخل کشور ورزشکار مربوط را بدجوری سرخورده خواهد کرد. بدون این‌که بخواهیم در مورد دوپینگ اخیر یکی از ورزشکارانمان قضاوتی داشته باشیم و دوپینگ او را تعمدی یا ناخواسته تلقی کنیم، مثل همیشه یادآوری این نکته را ضروری می‌دانیم که برای مقابله با چنین پدیده‌ای علاوه بر بحث آموزش، روی فرهنگ‌سازی نیز به شکل جدی سرمایه‌گذاری شود تا هم درصد دوپینگی شدن ناآگاهانه را به صفر برسانیم و هم درصد دوپینگی‌هایی را که تعمدا این گونه ورزش خود را ادامه می‌دهند، کمتر و کمتر کنیم. چون اساسا به صفر رساندن دوپینگ در ورزش کشوری که بر اساس آمارهای مستند 2.5 تا 3 میلیون ورزشکار سازمان‌یافته دارد، بسیار آرمانی بوده و حتی غیرممکن به نظر می‌رسد. بنابراین روی فرهنگ‌سازی باید اهتمام بیشتری داشت زیرا بدون اغراق همچون دهه‌های گذشته نه‌تنها تیم‌های ما از حیث دارا بودن پزشکان و دیگر افراد آگاه به مباحثی چون دوپینگ بی‌بهره نیست که میزان تحصیلات مربیان و هم ورزشکارانمان هم به چنان حدی رسیده است که خود با مشاهده فهرست آخرین داروهای ممنوعه، فکر دوپینگ هم به سرشان خطور نکند. به هر حال همه ورزشکاران حوزه قهرمانی و حرفه‌ای باید در عمل درک کنند که همواره در معرض این آسیب جدی قرار دارند و نباید از روی غفلت یا سهل‌انگاری چنین سرنوشتی برای خود رقم بزنند، سرنوشتی کـــه از سوی افکار عمومی ـ درست یا غلط ـ نه‌تنها افتخارات جاری که افتخارات پیشین آنها را نیز زیرسوال می‌برد.

امید توفیقی ‌/‌ گروه ورزش