گلایه از بی‌مهری به «شیار 143»

به گزارش مهر، محمدحسین قاسمی در یادداشتی آورده است: این روزها تب فوتبال داغ شده تا حدی که حال و روز سینما و فیلم ما هم به نوعی فوتبالی شده است. انگاری جشنواره و حضور در آن و کسب نتایج توسط فیلم «شیار 143» یک نیمه از بازی تمام عیار فیلم در عرصه سینمای ایران بوده و هنوز نیمه دوم آن که به نوعی حیات فیلم نیز به آن بستگی دارد بلاتکلیف است؛ نیمه دومی که برای مربیان است.

در ادامه این یادداشت آمده است: روزهای پس از جشنواره بود و درخواست‌های متعدد پخش‌کننده‌ها و با فیلمیران به‌عنوان یکی از قدرتمندترین پخش‌کنندگان فیلم قرارداد بسته شد. در گام نخست مهم‌ترین دغدغه زمان اکران فیلم بود و عید نوروز به عنوان پیشنهاد اولیه مطرح شد. این پیشنهاد به همان راحتی که مطرح شد به همان آسانی نیز کنار گذاشته شد و اکران عید نوروز به فیلم‌هایی رسید که ازقبل به نامشان خورده بود.

تهیه‌کننده فیلم در ادامه یادداشتش نوشته است: بسیاری از دوستان و مسئولان قول همکاری برای بهترین زمان اکران سال، بعد از نوروز را دادند و گفتند اکران عید فطر پیش روست و خیالتان راحت، تمام قد کنارتان هستیم و بر همین اساس برنامه‌های خود را برای اکران عید فطر تنظیم کردیم و کار شروع شد. اما انگار شروع نشده بود و ما خیال می‌کردیم شروع شده است. هر چقدر ما پیگیرتر و صریح‌تر بودیم جواب‌ها گنگ‌تر بود. بعدها فهمیدیم باز ما را در مسیری قرار داده‌اند که زمان را از دست بدهیم تا فرصت تصمیم‌گیری نداشته باشیم.

قاسمی در یادداشتش آورده است: بارها به ما گفتند فیلم شما به سرگروه نیاز ندارد و بروید به طور آزاد اکران کنید. فیلمی که بهترین فیلم از نگاه مردم در جشنواره فجر بوده نیاز به سرگروه ندارد! آن‌قدر این حرف را با آرامش خاطر می‌گفتند که گویی در ذهن خودشان چنین سرنوشتی برای این فیلم متصور بودند. فیلم در چند سینمای اندک به نمایش درآید و همین. فیلم را در مسیری حرکت دهند که مخاطب به آن دسترسی نداشته باشد. و این بلاتکلیفی هنوز ادامه دارد و زمان اکران آن وابسته شده به این‌که فیلمی از گردونه رقابت اکران عید فطر خارج شود و از پرده پایین بیاید تا فیلم «شیار 143» بر پرده سینماهای ایران نقش ببندد. واهمه دارم. بیشتر از این واهمه دارم مسیری را که با خون دل از سال گذشته در آن حرکت کرده‌ایم، به پایان نرسانیم. شرمندگی‌اش برای من می‌ماند که نماینده خوبی برای نسلی که رمز ماندگاریمان شدند، نبودم.