آنچه باید مورد توجه باشد

آنچه محافل رسانه‌ای و سیاسی مورد تاکید قرار می‌دهند آن است که رویکرد غرب به کاهش تحریم ‌ها و نیز توافقات ایران و گروه 1+5 زمینه ساز این حضور بوده است. آنها چنان القا می سازند که رویکرد به پذیرش خواسته‌های غرب و به نوعی امتیازدهی به آنان زمینه ساز روابط سیاسی و اقتصادی غرب و حتی جهان با ایران خواهد بود.

آنها چنان عنوان می‌کنند که ملت ایران با عقب‌گرد از اصول و حقوق خود در عرصه هسته‌ای از انزوا خارج و در مسیر تعاملی با جهان قرار می‌گیرد. این ادعا در حالی صورت می گیرد که اولا غرب هنوز تحریمی از ایران برنداشته و همچنان بر اصل پایداری تحریم‌ها تاکید دارد. با این اوصاف نمی توان پذیرفت که کاهش تحریم‌ها زمینه ساز رویکرد غرب به ایران بوده است. ثانیا مذاکرات ایران و گروه 1+5 هنوز به نتیجه ملموسی نرسیده و صرفا در حد توافقات اولیه بوده لذا ادعای تاثیرات این مذاکرات بر رویکرد غربی‌ها به ایران چندان صحیح نمی‌باشد.
در نقطه مقابل چند نکته مطرح است. نخست آنکه مقامات اروپایی بارها اذعان کرده‌اند که تحریم‌ها بر ایران تاثیر چندانی نداشته و این شرکت‌های غربی بوده‌اند که ظرفیت بزرگی به نام ایران محروم شده‌اند. سخنان وزیر امور خارجه اتریش در سفر به تهران که گفته بود تحریم ها بر شرکت‌های این کشور و اروپا تاثیر منفی گذاشته بود خود گواهی بر این اصل می‌باشد.

دوم آنکه جهانیان اذعان دارند که مناقشات روسیه و غرب بر سر اوکراین هراس کشورهای غربی در تامین انرژی بویژه در حوزه گاز را به همراه داشته و آنها به دنبال منابع جایگزین به جای روسیه هستند.

ایران از بیشترین ظرفیت گازی بر خوردار است که غرب توان نادیده گرفتن آن را ندارد. بر این اساس می توان گفت که رویکرد کشورهای غربی به ایران نه برگرفته از ترحم و نگاه دوستانه آنها بلکه بر گرفته از نیازها و ضعف‌های آنان است که البته با حاشیه سازی نظیر ارتباط دادن این روابط با مذاکرات هسته‌ای و البته حقوق بشر به دنبال پنهان سازی این نیازها می‌باشند.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین