باران طلا در شانگهای

چین در رقابتهای اخیر پینگ پنگ قهرمانی جهان 2005 که در شهر شانگهای یعنی خاک همین کشور انجام شد، تمامی 5طلای ممکن را به تاراج برد تا نشان بدهد که همچنان حاکم بر این رشته و مالک الرقاب آن است.

کد خبر: ۶۵۸۱۴

چین در المپیک 1996در آتلانتا نیز تمامی طلاهای این رشته را به خود اختصاص داد و این قضیه را 4سال بعد در المپیک سیدنی تکرار کرد و سپس در آتن 2004 یک مدال زرین کمتر به دست آورد و این امر زمانی روی داد که در فینال انفرادی مردان وانگ هائو پینگ پنگ باز سوم مردان دنیا به حریف خود از کره جنوبی به نام ریو سئونگ مین باخت.
اما در پیکارهای شانگهای 2005جایی برای لغزش به چشم نخورد و چینی ها بعد از درو کردن طلاهای هر 4قسمت نخست در انفرادی مردان نیز قهرمان شدند.
در فینال این رده وانگ لی کین مرد شماره یک تنیس روی میز جهان در 6گیم بر هموطنش مالین چیره شد. وانگ 26ساله می گوید: «من از آغاز هم می دانستم که فن و مهارت لازم را برای کسب قهرمانی دارم ، اما در این شرایط دشوار باید روحیه و متانت و تسلط انجام این مهم را نیز داشته باشید و خونسرد و دور از تنش و رفتارهای کودکانه جلوه کنید.
در نتیجه طی تمام ماههای گذشته وقتی تمرین می کردم ، اضافه بر مهارت های فنی بر روی ذهنم و قوی کردن آن نیز کار می کردم.
شاید هم با خودم و رفتارهای تند بیرونی و ناآرامی های درونی ام می جنگیدم تا آدم شوم (!)».
شاید مسائل فوق درخصوص سایر مدال آوران چین در این رقابت ها نیز صدق کند. یکی از طلاهای این کشور را ژانگ یی نینگ در قسمت انفرادی زنان و با پیروزی در 6گیم در برابر هموطنش گویان در بازی فینال به دست آورد.
ژانگ 22سال دارد و سال پیش در المپیک آتن هم طلای همین قسمت را برده بود و هم مدال زرین دوبل زنان را. عنوان نخست در قسمت دوبل مردان در شانگهای از آن وانگ هائو و کونگ لینگ هویی از چین شد.
این بار آنها در فینال نه با یک زوج از کشور خودشان بلکه با تیم تیمو بول و کریستین سوس از آلمان روبه رو بودند که 4-1بر حریف چیره شدند.
در دوبل زنان ژانگ یی نینگ و وانگ نان از چین که قهرمان المپیک و جهان محسوب می شدند، با پیروزی در مقابل دو تنیسور دیگر این کشور به نام گویو و نیوجیان فنگ مقام قهرمانی خود را تکرار کردند.
به واقع تنها خدشه و شکاف در استیلای آهنین چین زمانی پدید آمد که چیزی حدود 70بازیکن خارجی حاضر در شانگهای نامه ای را به فدراسیون بین المللی پینگ پنگ (ITTF)نوشتند و طی آن از شرایط بد و امکانات ناکافی موجود در این شهر و آن چه آنها نبود ویژگی های لازم و ضروری در شهر میزبان مسابقات جهانی نامیدند، انتقاد کردند.
به نوشته آنها نه تنها پارکت و کف سالن محل انجام رقابت ها در سطح چنین تورنمنت بزرگی نبود، بلکه تهویه هوا در سالن و برخی امکانات دیگر نمی توانست انتظارها را برآورده کند.
به ادعای آنها همین مساله و نکاتی مانند صاف و نرم بودن توپها از دلایل ناکامی شان بوده است و حتی ورنر اشلاگر قهرمان دوره پیشین مسابقات انفرادی مردان از اتریش از عامل آخر به عنوان سبب حذف شدنش در شانگهای یاد کرد.
با این حال کمتر کسی در جامعه پینگ پنگ معتقد است که حتی در صورت وجود شرایطی مقابل میل اروپایی ها، نتیجه ای به جز آنچه گفتیم در این رقابت ها حاصل می آمد و در همه حال بعید بود که چیزی بجز باران طلا برای چین ببارد.