آخرین مطلب درباره قیف

گفتم: همین‌طور است. با رعایت حرمت خط و آشنایی با نحوه درست مانور یا تغییر خط، مشکل قیف یا همان راه‌بندان پشت گلوگاه حل می‌شود و همه این صرفه‌جویی که گفتی محقق می‌گردد اما ...

گفت: اما چی؟ مگر تو همین را نمی‌خواستی؟

گفتم: چرا. اما در قضیه قیف و راه‌بندان من از زاویه دیگری نگاه می‌کنم که موجب آزردگی روح و روانم شده است.

با تعجب نگاهی انداخت و گفت من که نمی‌فهمم.

گفتم: سوالی دارم. درست وقتی تو و صدها راننده دیگر پشت راه‌بندان گیر کرده‌اید، اگر من از پشت سر تو بیندازم روی شانه، یا بین خطوط و بسرعت خودم را چند رج جلوتر بکشانم از نظر تو چه معنایی دارد. آیا به‌این معنی است که من دارم از یک حق طبیعی، قانونی و مجاز استفاده می‌کنم که تو و دیگران به فکرتان نرسیده و به همین دلیل محقم که از شما جلو بزنم و زودتر از راه‌بندان خلاص شوم؟

گفت خیر. اصلا چنین نیست. همه ما که در صف منتظریم می‌دانیم می‌شود از شانه و دیگر فضاهایی که جزو خطوط اصلی راه نیستند، استفاده کرد و زودتر به مقصد رسید اما این را خلاف قانون و توهین به دیگران تلقی می‌کنیم و حاضر نیستیم به قیمت پایمال کردن حقوق دیگران چند دقیقه زودتر به مقصد برسیم.

گفتم: اما متاسفانه آنهایی که حاضرند به قیمت به هم ریختن نظم ترافیک، زیر پا گذاشتن قانون و حقوق دیگران، ایجاد خطر جانی و مالی و طولانی کردن زمان سفر برای همه از جمله خودشان، دست به این کار کودکانه و عبث بزنند و برای آن‌که چند‌رج جلو بیفتند، به صورت غیرمجاز از پس‌رفتگی‌ها، شانه، فضای بین خطوط و گاهی قسمت خاکی راه استفاده می‌کنند، ...

دید ساکت شدم. گفت: چی شد. معلوم است خیلی نگران ترافیکی. گفتم: البته اما بیشتر نگران کشورم. با تعجب گفت: این موضوع این قدر مهم است که جنبه ملی داشته باشد؟ گفتم: بله. تو فکر می‌کنی چنین افرادی که تعدادشان کم نیست اگر مسئولیت و موقعیتی داشته باشند، به نفع خودشان عمل می‌کنند یا جامعه؟ منتظر بود ادامه دهم اما گفتم حرف ناگفته بسیار است، اما برای امروز کافی است.

دکتر حسن مقدم / استاد دانشگاه صنعتی شریف