فارسی را پاس بداریم

در این زمینه، علاوه بر نهادهای آموزشی و دانشگاهی و نیز دیگر رسانه‌های مکتوب، هنری و مجازی، صداوسیما یکی از موثرترین پایگاه‌هایی است که می‌تواند در آموزش و ترویج زبان فارسی ایفای نقش کند.

معاون سیمای سازمان صداوسیما اخیرا از تشکیل شورای عالی زبان و ادب فارسی در تلویزیون خبر داده و آمادگی رسانه ملی را برای تقویت ارتباط میان فرهنگستان زبان و ادب فارسی و صداوسیما به‌منظور ارتقای سطح دانش جامعه درباره زبان و ادب فارسی، اعلام کرده است. حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز با اشاره به آسیب‌هایی چون ورود بی‌حساب و کتاب واژه‌های فرنگی، وضع نابسامان خط فارسی در بعضی از متون مطبوعاتی و تبلیغات، درازنویسی، آشفته‌نویسی و گرته‌برداری از زبان‌های فرنگی، بر مقابله با این معضلات زبانی تأکید کرده است. یکی از مهم‌ترین و روزآمدترین این آسیب‌ها در نحوه کاربرد زبان فارسی در فضای مجازی است که متاسفانه رواج مشارکت افراد جامعه ـ بویژه نسل جوان ـ در شبکه‌های اجتماعی، میزان آسیب‌پذیری نوشتاری افراد را (در کنار دیگر آسیب‌های رفتاری و روانی) افزایش داده است.

آنچه مسلم است رسانه ملی، نمی‌تواند و قرار نیست به یکباره همه مشکلات متداول زبانی در جامعه را که بخشی از آن ناشی از آموزش‌های غلط و ناقص و بخشی دیگر، همان طور که اشاره شد نشأت گرفته از رسانه‌های مهاجم است، حل و فصل کند اما اگر همان طور که در تنظیم خبر در برنامه‌های خبری دقت دارد، در دیگر برنامه‌ها، مثل برنامه‌های ویژه کودکان و نوجوانان، برنامه‌های جوان‌پسند و ورزشی، برنامه‌های خانوادگی و برنامه‌های نمایشی، توجه به آسیب‌های زبانی را اصل قرار دهد، خواهد توانست به شکلی غیرمستقیم آموزش صحیح را بر ناخودآگاه مخاطب غالب کند.

در این راه، آنچه می‌تواند در شکل‌گیری بهترین قالب‌های ترویج زبان فارسی موثر عمل کند، افزایش همفکری و هم‌اندیشی بین مسئولان سازمان صداوسیما، متولیان و حافظان زبان فارسی است که تعامل اخیر معاون سیما و مسئولان فرهنگستان زبان فارسی می‌تواند در این مسیر، راهگشا باشد. البته یکی از اتفاقاتی که این‌گونه جلسات کارشناسانه و تعاملی را کاربردی می‌کند، حضور برنامه‌سازان خلاق و امتحان پس داده رسانه ملی است که نباید از آن غافل بود. برنامه‌ساز اگر از نزدیک در جریان مطالبات زبانی باشد، بهتر و گسترده‌تر می‌تواند برای حل این‌گونه آسیب‌ها از طریق برنامه‌های تلویزیونی برنامه‌ریزی کند و این همان چیزی است که می‌تواند مدیران رسانه‌ای و فرهنگی را سریع‌تر به اهداف خود برساند.

نگار منفرد