میزبانانی که سرگردانند

صنعت در مدیریت هتلداری ، نکته ای نیست که کارشناسان توریسم کشور منکر آن باشند.

شرط اساسی ورود به رشته هتلداری تسلط به یکی از 4 زبان اصلی دنیا علاقه ، روبط عمومی بالا و شناخت جاذبه های ایرانی است

اهمیت این رشته تا به آنجا است که در کشورهای اروپایی این رشته را تا مقطع دکتری تدریس می کنند اما بسیاری از نیروهای انسانی شاغل در هتلهای کشور ما از تحصیلات و حتی آموزش های لازم در این زمینه برخوردار نیستند. بنابراین توجه به بحث آموزش و تامین نیروی انسانی مجرب موضوعی است که در سالیان اخیر مورد توجه مسوولان امر قرار گرفته است.
بنابراین حضور گسترده آموزش عالی و دانشگاه هایی برای تحت پوشش قرار دادن رشته های مرتبط با جهانگردی و هتلداری بیش از پیش اهمیت می یابد.
طبق آمار سازمان تجارت جهانی WTO اگر هر مسافر یا جهانگردی با رضایت کامل از کشور میزبان خارج شود منجربه بازگشت 7 الی 8 نفر توریست دیگر به کشور می شود در حالی که توریست ناراضی ، از مسافرت 11 نفر دیگر جلوگیری خواهد کرد که همین امر ضرورت توجه به آموزش آکادمیک را دو چندان می کند.
امید شیوا ، کارشناس ارشد آموزش سازمان میراث فرهنگی و جهانگردی بر این باور است که اگر هر ساله ورودی جهانگردان افزایش یابد طبیعتا به راهنمایان و مهمانوازان خبره و متبحر نیازمند خواهیم بود از طرفی در تمام دنیا توسعه جهانگردی در درجه اول مبتنی بر توسعه منابع نیروی انسانی و آموزش است و هر دوی آنها مبتنی بر وجود آرامش و امنیت و تقویت زیرساخت های هر کشور است.
براین اساس تاکید سازمان میراث فرهنگی و جهانگردی براستفاده از نیروهای نو و آموزش دیده است و از چند سال گذشته به اتحادیه دفاتر خدمات مسافرتی و اتحادیه هتلداران تاکید شده که برای بهبود وضعیت واحدهای خود و ایجاد استانداردهای جدید از نیروی انسانی و تحصیلکرده استفاده کنند. (هر چند که این امر به معنای واقعی انجام نشده است) وی درباره وضعیت اشتغال نیروهای پرورش یافته که در حال حاضر بر تعداد آنها افزوده می شود می گوید: مشکلی که در حال حاضر درباره هتلها وجود دارد این است که کارکنانی که درحال حاضر شاغلند نیروهایی هستند که تابع نظام استخدام کشوری و بازنشستگی هستند و باید 30 سال خدمت آنها تمام شود و بازنشسته شوند.
براین اساس هتلهای ما با حجم زیادی از نیروی انسانی قدیمی مواجه اند که اکثرا تحصیلات آکادمیک ندارند و کار را به صورت تجربی آموخته اند و از طرف دیگر با ورود یک سیل از نیروی جوان و تحصیلکرده مواجه اند که معتقدند سابقه تجربی کاری هم ندارند و هتلداران نمی دانند که در این اوضاع چه بکنند.
وی می افزاید: در شرایط کنونی تاکید و برنامه سازمان مبتنی بر پرورش نیروی های انسانی متبحر است از طرفی بیشتر هتلهای ما از لحاظ انطباق با استانداردهای جهانی و نیروی انسانی با مشکل مواجه اند و بسیاری از افراد درک مناسبی از ارتباط متقابل صنعت گردشگری و میهمان نوازی ندارند.
علاوه بر این در این بخش بسیاری از سازمان ها و ارگان های دولتی دخیل هستند که همسو و هماهنگ با یکدیگر حرکت نمی کنند و هر کسی به دنبال سیاست خود است و طبیعتا وقتی نیمی از کابینه دولت در این امر دخیل باشد و همسو حرکت نکنند طبیعتا وضعیت همین خواهد بود و نیروی های ماهر و پرورش یافته پشت درهای بسته باقی می مانند.

پرده آخر

از همین جا شروع شد ، از یک اتاق سفید از پشت صندلی های انتظار ، همه کف می زنند و تو بر می خیزی لوح در دستان تو جای می گیرد و می شوی راهنما یا مهماندار یا میهمان پذیر ، جامه آموزش پذیری را از تن بیرون می کنی و به پنجره می اندیشی به این که تو صاحب کدام میز و منصب می شوی؛ تکلیف تو چیست؛ ، می دانی که شغل تو وابسته به تحولات جهانی است و تکرار حوادثی مثل 11 سپتامبر ، جنگ عراق و افغانستان و تحریم های امریکا که هر بار بیشتر هم می شود ، امنیت شغلی تو را دچار نوسان خواهد کرد ، سابقه کارورزی ات را مدیر کدام هتل می پذیرد؛ کلاس تمام می شود پنجره را غبار می گیرد و پرده ها می افتد و باز دغدغه اشتغال سراسر وجودت را زیرورو می کند.

سمیه فصاحت