بیدار شوید به «اینچئون» رسیدیم

ورزش ایران که چهار سال پیش در شانزدهمین دوره بازی‌های آسیایی در گوانگجو چین با 20 مدال طلا، 14 نقره و 25 برنز در رده تاریخی چهارم این بازی‌ها قرار گرفت، دو سال بعد در بازی‌های المپیک لندن نیز خوش درخشید تا امیدها برای تداوم روزهای اوج ورزش ایران در سطح قاره آسیا و المپیک پررنگ تر شود، اما درست از فردای بازی‌های المپیک، اوضاع ناخوشایندی بر مجموعه ورزش کشور حکمفرما شد، اوضاعی که بخشی از آن ناشی از مشکلات اقتصادی فراگیر در کشور و بخش عمده آن ریشه در اختلاف‌نظرها و بی‌تدبیری‌های مسئولان وقت کمیته ملی المپیک و وزارت ورزش و جوانان داشت؛ شرایطی که چنان ادامه‌دار و آسیب‌رسان به مجموعه ورزش کشور بود که کیومرث هاشمی دقایقی پس از انتخابش به عنوان رئیس جدید کمیته ملی المپیک اولویت نخست این کمیته را عقب‌افتادگی 14 ماهه در راه آماده‌سازی کاروان ورزش ایران برای حضور در اینچئون 2014 اعلام کرد. بله، ورزش ایران که در شرایط عادی نیز برای تکرار عنوان چهارمی دوره گذشته خود رقابت سختی در کره‌جنوبی پیش رو دارد، عقب‌افتادگی قابل تاملی در برنامه‌های آماده‌سازی خود دارد و در حالی که این بازی‌ها قرار است از بیست و هشتم شهریور تا دوازدهم مهر برگزار شود، هنوز هیچ خبری از آماده‌سازی و برنامه‌های عملیاتی برای حضور پرقدرت کاروان ورزش ایران در کره‌جنوبی نیست.

حالا که چند روزی از تعیین تکلیف سرنوشت مدیریتی کمیته ملی المپیک می‌گذرد، انتظار می‌رود مسئولان این کمیته و همچنین وزارت ورزش سریعا یک برنامه کوتاه‌مدت منطبق بر واقعیت را برای حضور پرقدرت در این بازی‌ها طراحی و اعلام کنند تا بیش از اینها زمان به ضرر مجموعه ورزش کشور از دست نرود.

بنابراین، این روزها که بخشی از مسئولان ورزش کار عملیاتی مشخصی برای حضور در کره‌جنوبی انجام نمی‌دهند و گویی به خواب عمیقی فرو رفته‌اند، یادآوری این نکته ضروری است که اکنون نه نبش قبر و برشمردن نقاط ضعف مدیران سابق ورزش می‌تواند در کره‌جنوبی برای ورزش ما گره‌گشا باشد و نه فضای به‌به و چهچه ناشی از روی کار آمدن مدیران کنونی همسو با وزارت ورزش و جوانان. آنچه اکنون برای ورزشی حیاتی است، عزم جدی و برنامه‌های سریع عملیاتی و جدیت این دو متولی اصلی ورزش و همچنین فدراسیون‌هایی است که سال آینده ورزشکاران تحت مدیریت آنها از اعتبار ورزش ایران دفاع خواهند کرد.