همه فعالیت نمادین می کنند

اول: گذر از اتوبان مدرس مسیر هر روزه ام است. مسیری که وقتی در جهت شمال آن حرکت می کنی کوه های تهران باید معلوم باشند اما بیشتر اوقات نیستند.

کد خبر: ۶۳۵۶۴

به همین سادگی متر و معیار من برای دانستن این که «امروز» زمین پاک است یا نه شکل می گیرد. جمله آخر کمی ابهام داشت. قبول دارم! اما متاسفانه نه تنها در یادداشتی که به بهانه روزجهانی زمین پاک نوشته می شود بلکه در دنیای عینی ما هم زمین پاک و هوای پاک بشدت با هم در ارتباطند.
کوههای پیش روی چشم که در اتوبان مدرس تنها در روزهای بادی قابل مشاهده هستند حتی در روزهایی که از دور هم زیبا هستند از نزدیک در حال از دست دادن جلوه های خود هستند. کافی است یک روز جمعه در خلوتی تمام تهران به سمت کوههای شمالی حرکت کنید. از دور زیبایی کوهها چشمانتان را خیره می کند اما وقتی می رسید از نزدیک به جای کوههای سنگی با کوهی از زباله و پوست پفک مواجه می شوید. به همین سادگی روزهایی که دورنمای اتوبان زیباست کوه غرق آلودگی است.

دوم: به دوم اردیبهشت که نزدیک می شویم کافی است نگاهی به صفحات بی روح خبرگزاری ها بیندازید و پشت هم این جمله را از قول مسوولان محترم بخوانید که: در روز جهانی هوای پاک فلان مسوول استان به صورت نمادین به پاکسازی فلان پارک می پردازد. روزگار جالبی است سالهاست زمین آلوده می شود و ما فقط به صورت نمادین به پاکسازی آن می پردازیم.
هیچ کس هم به این فکر نمی کند که پاکسازی نمادین مدیری را در کوتاه مدت محبوب می کند و وقتی همان مدیر به علت ساختن منازل سازمانی ، بخش هایی از محیطزیست را تخریب می کند نه تنها از محبوبیتش کاسته نمی شود بلکه دوباره فردا در همان خبرگزاری قبلی اعلام می کند: به خاطر این کار فلان قدر جنگل می سازیم اما... این حرف ها هم در حالت نمادین باقی می ماند.

سوم: نه تنها زمین ما که اتوبان مدرس هم آلوده است. این گزاره از زمین و هوا بر ما می بارد و ما هنوز به فکر حرکت های نمادین هستیم. دوم اردیبهشت از رئیس جمهور و رئیس سازمان محیط زیست و هرکس دیگری که فکرش را بکنید جملاتی در مورد پاکسازی زمین از زباله ها و چه و چه می خوانیم و می شنویم اما دوباره چند ماه بعد روزنامه ها از قول یک فعال محیط زیست تیتر می زنند: در 20 سال گذشته نه تنها هیچ بخش خاصی از محیطزیست ما از آلودگی پاک نشده بلکه اقدامات انجام شده سبب نابودی حداقل 60 میلیون هکتار جنگل در کشور شده است.

چهارم: زیاد فکر نکنید ، بعضی ها به علت سختی پاکسازی تصمیم گرفته اند جنگل ها و کوه ها و زمین را از بین ببرند تا دیگر خستگی ناشی از فعالیت های نمادین را خدای ناکرده تحمل نکنند!