اتفاقی نه چندان ساده

آنچه طی روزهای اخیر در مرکز استان خوزستان اتفاق افتاد ، نباید یک موضوع اتفاقی قلمداد شود.

کد خبر: ۶۳۱۹۲

ایجاد تنش در میان اقوام مختلف (در ایران و دیگر کشورهای منطقه) از دیرباز به عنوان یک تاکتیک استعماری کاملا شناخته شده است و اتفاقا در ایران به دلیل همبستگی ملی ، تلاش برای تشدید این اختلافات جز در موارد نادر ، پیامدهای ناراحت کننده ای نداشته است .خوزستان از ابتدای پیروزی انقلاب ، مطمح نظر دشمنان ایران زمین بوده و فراموش نمی کنیم زمزمه هایی که جدایی این سرزمین را از خاک ایران مطرح می کردند. آنچه این توطئه را سرکوب کرد، صرفا هشیاری مردم غیور منطقه بوده است و نمونه های مشابه آن را در غرب ، شمال غرب و جنوب شرق کشور نیز شاهد بوده ایم و خوشبختانه ملت یکپارچه ایران با کمترین هزینه ، آن را از سر گذرانده است . انتشار نامه ای مجعول که معاون حقوقی پیشین رئیس جمهور ، انتساب آن را به خود تکذیب می کند ، به تنهایی نمی تواند دستاویزی برای یک ناآرامی باشد. باید به دنبال اراده ای گشت که در ورای چنین نامه ای وجود دارد و به تحریک شهروندان خوزستانی می پردازد. اگرچه آقای ابطحی ، با اقدام تحسین برانگیز خود در تکذیب این نامه ، به حل غائله کمک کرد ، اما ای کاش چنین واکنشی بویژه از سوی مسوولان دولتی و مسوولان ارشد استان زودتر انجام می شد تا ضمن پیشگیری از اصل واقعه ، کسی از مدیران وابسته به احزاب تندرو نیز در مظان اتهام قرار نگیرد. متاسفانه در سایر نقاط مرزی کشور نیز همزمان تحرکاتی دیده می شود. مثلا ماجرای تغییرنام جزایر دریاچه ارومیه از نامهای بومی و جاافتاده آذری به نامهای فارسی و طی بخشنامه آموزش و پرورش و همچنین مسائلی که در استان گلستان به وقوع پیوسته است . وقوع چنین حوادثی همزمان آن هم در آستانه انتخابات و با توجه به تز افراطیون در بهره برداری از ظرفیت های ناآرامی های نژادی ، قومی و مذهبی پندار وجود «اراده»ای در پشت این ناآرامی را تقویت می کند. معمولا در آستانه هر انتخابات ، بروز مشکلات و بحران ها غیرمنتظره نیست ، اما تجربه سالها مواجهه با چنین رخدادهایی قاعدتا باید مدیران کشور را در مدیریت بحران ، آبدیده کرده باشد. برخی خبرهای اولیه نشان از بی تفاوتی پاره ای از مسوولان منطقه ای در این مورد و موارد مشابه دارد. ظاهر امر آن است که اراذل و اوباش پای اصلی غائله بوده اند ، اما اگر مسوولان امنیتی و انتظامی ، ریشه های آن را بیابند ، شاید به واقعیت هایی دست پیدا کنند که مقابله با آنها تکرار چنین حوادثی را دور از دسترس کنند. بروز حوادثی مانند آنچه در خوزستان پیش آمد ، ممکن است در مناطق دیگر کشور نیز به وجود آید ، بویژه این که برخی نامزدهای ریاست جمهوری و احزاب طرفدار آنها به تشدید اختلافات دامن می زنند. اگر در مورد اهواز ، انتشار نامه جعلی باعث ناآرامی شد ، فراموش نکنیم که سخنگوی دولت چندی پیش با حضور در کردستان و بیان نظرهای خلاف امنیت ملی ، زمینه پیدایش اختلافات و دشمنی ها را فراهم کرد. همان گونه که در آن مورد ، رئیس جمهور محترم با گوشزد کردن به هنگام خطر و برخورد جدی با فرد خاطی ، از وقوع رخدادی تلخ جلوگیری کرد می توان با تذکر بموقع به عناصر حزبی و جناحی از سوی افراد ذی نفوذ ، ریشه توطئه هایی را که از بیرون مرزها هدایت می شود ، خشکاند.