پایان هفته، آغاز سفر

اول: مرکز آمار ایران به صورت فصلی آماری را منتشر می‌کند که حکایت از میزان سفر ایرانیان در آن فصل دارد. در این طرح با مراجعه به خانوارهای نمونه، در مورد ویژگی‌های سفر از جمله تعداد سفر، نوع سفر (با اقامت شبانه و بدون اقامت شبانه)، هدف اصلی سفر (دیدار بستگان و آشنایان، اقامتگاه‌های عمومی، چادر،کمپ شخصی و...) هزینه‌های سفر، اطلاعاتی جمع‌آوری می‌شود. هر چند این آمار از سال گذشته تا به حال منتشر نشده است، اما می‌توان از آمار سفر ایرانیان در تابستان 91 هم نتایج کاربردی را استخراج کرد. بر اساس این آمار حدود 57 درصد خانوارهای کشور که معادل 12 میلیون و 485 هزار و 316 خانوار است، حداقل یک سفر داشته‌اند. در مقابل حدود 43 درصد، یعنی 9 میلیون و 263 هزار و 684 خانوار در این فصل سفری نداشته‌اند. این در حالی است که تابستان پر سفرتر از هر فصلی برای ایرانیان است و رقم 43 درصد با توجه به میزان تعطیلات بالای ایران، رقم قابل توجهی است. رقمی که نشان از سفر نرفتن حدود ده میلیون ایرانی دارد.

دوم: در حالی که بیشتر کشورهای جهان بین ۹ تا ۱۱ روز از سال را تعطیل هستند، در تقویم رسمی کشورمان سالانه ۲۵ روز تعطیل رسمی (شامل پانزده روز مناسبت‌های مذهبی و ده روز مناسبت‌های ملی) داریم که باید به این رقم، ۵۲ جمعه را اضافه کنیم. که البته تعطیل‌ پنجشنبه‌های بسیاری از اداره‌ها و نهادهای دولتی هم اضافه می‌شود.

مهم‌ترین دلیلی که می‌توان برای بیرون رفتن از خانه در تعطیلات آخر هفته در نظر گرفت، همان جداشدن از فضای روزمره و کار است که تاثیرات فراوانی در روحیات افراد دارد. از جمله اینکه این که سفر، آمادگی بهتر و بیشتری برای آغاز هفته کاری فراهم می‌کند و در بازده کاری افراد هم تاثیر شگرف و قابل توجهی دارد.

برای یک یا دو روز تعطیل‌ آخر هفته گزینه‌های بسیاری برای سفر وجود دارد؛ گزینه‌هایی که اغلب از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه است. چرا که بسیاری از افراد به دلیل توجیه اقتصادی نداشتن سفرهای یکروزه، قید این نوع سفرها را می‌زنند، در صورتی که حتی شاید ماندن در خانه از لحاظ اقتصادی هزینه بیشتری برای افراد داشته باشد!