پارک کردن یک ماشین پرنده

تثبیت‌کننده افقی هواپیما به جای این که روی دم هواپیما نصب شود در جلوی هواپیما قرار گرفته است. در بالای این چیدمان به هم فشرده بال‌ها، تعدادی از موتورهای الکتریکی با ملخ‌های چهار پر قرار دارد. این گروه موتورها که براساس طرح اولیه تعداد آنها هشت عدد است می‌تواند از نیروی باتری برای بلند شدن به صورت عمودی استفاده کند. پس از این که نیروی لازم به وسیله این موتورها برای بلند شدن تامین شد و هواپیما مسافتی را به سمت بالا حرکت کرد نیروی لازم برای حرکت رو به جلو با دو موتوری که در انتهای هواپیما و به صورت عمود به بدنه قرار دارند تامین می‌شود.

پس از این که هواپیما در حالت پروازی کروز قرار گرفت می‌توان این دو موتور کوچک را خاموش کرد. تعداد زیاد ملخ‌ها ​ هنگام مواجهه با خرابی باعث ایجاد افزونگی قدرت پرواز شده و امنیت پرواز را بیشتر می‌کند. کنترل پرواز در حالت شناوری با تغییر فشار در تک‌تک موتورها انجام می‌شود که به مراتب بسیار ساده‌تر از روش کنترل پرواز در هلیکوپترهاست که به کمک تغییر درجه چرخش ملخ‌ها در جهات گوناگون است.

طراحی ماشین پرنده توسط «ایلان کرو» استاد هوانوردی و دانشمند ناسا انجام شده است. او بنیانگذار شرکت Zee.Aero بوده و این اختراع به نام خود او ثبت شده است. در وب‌سایت شرکت Zee.Aero اعلام شده که فرصت‌های محدودی برای مهندسان هوانوردی قائل شده تا نظرات فنی خود را درباره این طرح ابراز کنند. هدف از این کار استفاده از علم ایرودینامیک، اوتونومی و پیش‌رانش الکتریکی مهندسان مختلف برای شخصی‌سازی ماشین است. کمپانی همچنین اشاره کرده که از فیبر کربن زیادی به عنوان مواد سازنده این وسیله استفاده کرده است. در یکی از عکس‌های جذابی که از این ماشین پرنده ارائه شده نشان می‌دهد که نسخه بزرگ‌تر این هواپیما با موتور بزرگ‌تر و کاناردهای کوچک‌تر بین دو اتومبیل و ظاهرا در پارکینگ یک مرکز خرید پارک شده است.

این ماشین پرنده شباهت‌هایی به پروژه‌های دیگری نظیر «ولوکوپتر» ـ که دارای 18 موتور الکتریکی برای بلند شدن با چیدمانی شبیه ساختار دانه‌های برف است ـ دارد. ماشین‌های پرنده دیگری مانند «ترافوگیا» برای پریدن نیاز به بال‌های وسیع دارد و باید روی باند فرودگاه به حرکت درآید.​ترافوگیا​ دقیقا همان طراحی ائروموبایل اروپای شرقی را دارد. رویکرد Zee.Aero قطعا مزایای خاصی دارد. موتورهای الکتریکی چندگانه آن را می‌توان به کمک باتری یا ژنراتورهای گازوئیلی به حرکت درآورد. کنترل مکانیکی چنین وسیله نقلیه‌ای بسیار ساده است، اما به نرم‌افزارهای پیچیده‌ای برای سهولت پرواز ماشین پرنده نیاز دارد. بد نیست بدانید شرکت گوگل به هیچ عنوان در این پروژه درگیر نبوده و همسایگی شرکت Zee.Aero با این غول بزرگ الکترونیکی تصادفی است.