ساحلی‌بازان را دریابیم

این قهرمانی که با پیروزی مجدد تیم ملی ایران مقابل روسیه، قهرمان فوتبال ساحلی جهان به دست آمد پیام‌های تبریک پرشمار دیگری هم به همراه داشت؛ از بازیکنان تیم ملی فوتبال گرفته تا مربیان و مدیران فوتبالی کشور؛ پیام‌هایی که خواندن تک‌تک آنها برای اعضای کم‌ادعای تیم کشورمان مایه دلگرمی است. اما با این تبریکات چه مدت می‌توان دلخوش بود؛ یک روز، یک هفته، یک ماه؟! ساحلی‌بازان کشورمان نیاز به توجه دارند. این حقیقتی است که اگر امروز به آن توجه نشود، فردا که از شیرینی این پیروزی بزرگ کاسته شد، مورد توجه مسئولان قرار نخواهد گرفت. اعضای تیم ملی فوتبال ساحلی کشورمان با قهرمانی در جام بین قاره‌ای دست به کار بزرگی زدند. بزرگی این موفقیت را وقتی می‌توان بهتر درک کرد که بدانیم چقدر تبعیض وجود دارد میان آنها با اعضای تیم ملی فوتسال. بله! نمی‌گوییم فوتبال. توجهی که به اعضای تیم ملی فوتبال ساحلی می‌شود حتی به اندازه‌ای نیست که آنها بخواهند خود را با ملی‌پوشان فوتسال مقایسه کنند. در زیاد بودن این تبعیض‌ها همین بس که علی کفاشیان در آستانه بازی فینال به صراحت می‌گوید پولی برای پاداش دادن به اعضای تیم ملی فوتبال ساحلی در فدراسیون وجود ندارد! به گفته رئیس دپارتمان فوتبال ساحلی، اکثر ملی‌پوشان فوتبال ساحلی ایران بیکارند. اعضای تیمی که یکی از بزرگ‌ترین افتخارات را در تاریخ ورزش‌‌های گروهی کشورمان به ارمغان آوردند، هرچند این روزها در کانون توجه قرار دارند و در فرودگاه و محله‌شان روی دوش دوستان و اطرافیان قرار می‌گیرند، اما آب‌ها که از آسیاب افتاد، باید این افتخارآفرینی را فراموش کنند و دنبال یک لقمه نان باشند. در این میان شاید پاداشی که فدراسیون فوتبال به اعضای تیم ملی فوتبال ساحلی می‌دهد بتواند گوشه‌ای از مخارج زندگی آنها را جبران کند، اما قطعا از پاداش مهم‌تر برای این ملی‌پوشان کم‌ادعا، تامین شغلی است برای این‌که بیکار نباشند تا از این پس با تمرکز بیشتر به فوتبالشان ادامه دهند.

رضا پورعالی‌ /‌ گروه ورزش