اندر مزایای برنامه‌ریزی

در ادامه این حرکت ـ که نشان‌دهنده ثبات در برنامه‌ریزی و جدول‌سازی است ـ بد نیست برنامه‌ها در طولانی‌مدت نیز اعلام شود؛ یعنی هر شبکه برنامه‌ها و مجموعه‌های تولیدات خود را هر ساله اعلام کند. کاری که شاید در نگاه اول و نخست غیرممکن به نظر بیاید، اما از یاد نبریم تصویب، نگارش، تولید و پخش یک مجموعه به طور عادی بیش از یک سال زمان می‌برد و قطعا اگر یک برنامه‌ریزی درست و صحیح پشت ماجرا باشد، چنین امری کاملا شدنی است که این کار چند امتیاز بشدت مثبت و خوب دارد.

نخست آن‌که برنامه‌سازان و گروه‌ها را کاملا به برنامه‌ریزی عادت می‌دهد.

دوم آن‌که تولیدات دقیقه نودی و سردستی و داغ داغ تا حد زیادی از میان می‌رود؛ در ضمن مفهوم برنامه‌ریزی و تقسیم کاری برنامه سازندگان یک اثر تا حد زیادی مشخص می‌شود و این فرآیند در بلندمدت ایجاد نظم می‌کند و خیلی از ایرادات و اشکالات هم از میان می‌رود. این موضوع بحث پیچیده‌‌ای نیست و سال‌هاست بسیاری از شبکه‌های موفق دنیا از این شیوه یعنی اعلام برنامه‌های دقیق سالانه و حتی گاهی دوساله خود استفاده می‌کنند و مخاطب هم با خیال راحت می‌داند که وزن و وقار فلان شبکه در طول سال بعد قرار است چقدر باشد.

همین موضوع نیز سال‌هاست کمر سینماگران و سینمای کشور را خم کرده است و این‌که شرایط و تاریخ نمایش‌ها و اکران هیچ وقت مشخص نیست همواره لطمه بدی به شاکله سینما زده است. اما در جایی مانند هالیوود شما در مرحله فیلمبرداری، از تاریخ اکران و سالن‌های خود مطلع هستی و تکلیف و خیالت با خیلی چیزها روشن است. شاید باور نکنید فیلمی که در مرحله پیش‌تولید قرار دارد، تاریخ اکرانش در دو سال آینده معین است، مانند شبکه‌های موفق تلویزیونی که هنگام آغاز تولید می‌دانند کار قرار است در چه ماهی و چه ساعتی پخش شود و این یعنی یک سیستم حرفه‌ای و درست. می‌دانم ما تا رسیدن به آن مرحله فاصله زیادی داریم اما ایمان داشته باشید این فشار و سختگیری‌ها می‌تواند یک مجموعه و سیستم را متحول کند. ما باید یاد بگیریم با برنامه‌ریزی جلو برویم و این شیوه صحیح و درستی نیست که حتی انتخاب مجموعه‌های مناسبتی مان هم در دقیقه نود عوض می‌شود و به هم می‌خورد و جابه‌جا می‌شود. این مسیر می‌تواند بسیار مشکل‌ساز باشد و یقین داشته باشیم تا زمانی که کمی به خود سختی ندهیم و وارد فضای حرفه‌ای برنامه‌ریزی نشویم، پیشرفتمان چشمگیر و قابل ملاحظه نخواهد بود.

چه اشکالی دارد شبکه‌ای بداند که قرار است در ماه مبارک رمضان دو سال بعد چه پخش می‌کند؟ چه ایرادی دارد چارچوب سریال‌ها، جنگ‌ها، مستندها، برنامه‌های اجتماعی و تاک‌شوها معلوم و معین باشد؟ باور و ایمان داشته باشیم چیز خیلی سختی نیست. این طبیعی است که یک سریال‌ساز اگر بداند کارش قرار است در چه تاریخی روی آنتن برود شرایط روحی و روانی بهتری را طی می‌کند و همین طور سایر برنامه‌سازان و ...

برای اجرایی کردن چنین طرح و سیستمی می‌توان از راه‌ها و مسیرهای مختلفی وارد شد و آن را عملی ساخت. به شرط آن‌که مدیران ارشد به پیامدهای مثبت چنین طرح یا طرح‌هایی از این دست اعتقاد و ایمان داشته باشند.

محمدرضا لطفی