درس محبت

برخی متخصصان حوزه‌ کودک بر این باورند که بسیاری از رفتارها و عواطف دوران کودکی، ازجمله مهربانی در تعامل با محیط شکل می‌گیرد و در این میان، خانواده اولین محیط قابل دسترس برای کودک است و والدین اولین الگوهایی هستند که کودکان می‌توانند اعمال آنها را مستقیما مشاهده کنند و از آنها سرمشق بگیرند.

اغلب کودکان از حدود سه سالگی همدلی و مهربانی، ابراز محبت و دلجویی از کودکان و افراد دیگر خانواده هنگام ناراحتی را از خود نشان می‌دهند.

در این زمان است که می‌توان رفتارهای سخاوتمندانه را نیز به کودک آموخت. تماشای برنامه‌های خشن تلویزیونی یا بازی‌های تهاجمی رایانه‌ای می‌تواند این حس مثبت را در کودکان کاهش دهد.

نتایج یک تحقیق ثابت کرد که کودکان بعد از تماشای یک فیلم خشن همدلی کمتری با معلم خود برای کمک به او نشان می‌دهند. بنابراین مراقب آنچه از طریق چشمان کودکتان به ذهن او منتقل می‌شود، باشید و فقط به خاطر آرام گرفتن او، ذهنش را به برنامه‌های مخرب نسپارید.

بهتر است هر چه را که می‌خواهید به فرزندتان آموزش دهید، از راه مثال‌های عملی و ملموس به او نشان دهید.اگر رفتار شما با حرف‌هایی که به فرزندتان می‌زنید، متناقض باشد تأثیر بسیار بدی بر او خواهد گذاشت و او صداقت نداشتن را از شما یاد خواهد گرفت.

لبخند زدن، سخاوت داشتن و همدلی کردن را با رفتارهای خود به کودک بیاموزید و اگر می‌بینید شما طور دیگری رفتار می‌کنید پس بهتر است اول روی تربیت شخصی خود کار کنید تا کودکتان را سر در گم نکنید.

اگر فرزندتان سعی کرد مانند شما با دیگران با مهربانی برخورد کند او را با صحبت درباره حس خوشایند مهربانی و این که انسان خوب و مهربان دوست‌داشتنی‌تر است خوشحال کنید نه این که به او پاداش مادی بدهید.

کودکان اغلب دنبال جلب خشنودی شما هستند، پس بگذارید خشنودی شما را از یک رفتار توام با سخاوت ببیند.