کشف کهکشان های نوزاد

کاوشگر بررسی کننده تکامل کهکشان (Galaxy Explanation Explorer) ناسا که مجهز به تلسکوپ قوی و فوق حساسی به قطر 50سانتی متر (19.7 اینچ) است ، در آوریل 2003 از مرکز فضایی کندی (Kennedy)فلوریدا به فضا پرتاب شد تا ماموریت اکتشافی

کد خبر: ۵۹۹۶۳

خود را درخصوص مطالعه و بررسی تاریخچه کهکشان های جهان آغاز کند.
تلسکوپ این ماهواره بتازگی منابعی را در فاصله 2 4میلیارد سال نوری زمین شناسایی کرده است که از وجود کهکشان های نوزاد عظیمی حکایت دارد.
پیشتر ستاره شناسان بر این باور بودند که میزان تولد کهکشان کاهش چشمگیری یافته و در حال حاضر فقط تحول و شکل گیری کهکشان های قدیمی تر امکان پذیر است.
دکتر کریس مارتین ، محقق اصلی تیم تحقیقاتی گالکس (GALEX)در موسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) در این ارتباط می گوید: ما دانشمندان پیش از این نیز از وجود میلیون ها کهکشان غول پیکر در جهان آگاه بودیم ، اما تصورمان بر این بود که این کهکشان ها در حال حاضر به کهکشان های مسن تری مانند راه شیری خودمان تکامل یافته باشند. تیم هکفن ، رئیس مرکز علوم(AStrophysical SciencesCenter) اختر فیزیکی دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور و یکی از اعضای تیم تحقیقاتی گالکس نیز اظهار می دارد: ما تاکنون تصور می کردیم چنین کهکشان هایی تحول یافته باشند و اصلا انتظار کهکشان های نوزاد را در دوره اخیر نداشتیم ؛ اما امروزه شاهد حیات و تکامل کهکشان های نوزاد در دنیای نسبتا پیر و سالخورده خود هستیم.
چنانچه شکل گیری این کهکشان ها بتازگی رخ داده باشد ، می توان نتیجه گرفت که بخشهایی از جهان ما همچنان باروری خود را حفظ کرده و قادر به تولید کهکشان است. درباره نمای کمی این چند کهکشان نورانی و متراکمی که مارتین و همکارانش بتازگی موفق به کشف آنها شده اند نیز باید گفت که این کهکشان های نوزاد به کهکشان های جوانی که از زمان پیدایش آنها 10 میلیارد سال می گذرد، شبیه هستند. دانشمندان سن کهکشان های جدید را تنها 100 میلیون تا یک میلیارد سال تخمین می زنند.
این در حالی است که کهکشان ما یا راه شیری ، حدودا 10 میلیارد ساله است.
اکتشافات اخیر به ستاره شناسان کمک می کند تا بتوانند تحول دوران کودکی کهکشان ها را بررسی کنند.