ردپای فضای مجازی در تلویزیون

به‌عنوان مثال سایت‌هایی که اطلاعات خود را به صورت حرفه‌ای به روز نمی‌کنند به مخاطب تلویزیونی لطمه وارد خواهند کرد، چراکه پس از دعوت به مراجعه به آن سایت‌ها یا با اطلاعات مورد نیاز رو به رو نمی‌شوند، اطلاعات کافی نیست، یا به روز نشده است، در نتیجه این امر سبب بی‌اعتمادی و سرخوردگی از دعوت‌های مشابه می‌شود.

به‌عنوان مثال یکی از برنامه‌های مذهبی به‌طور دائم از مخاطبان خود می‌خواهد برای استفاده از فایل‌های صوتی یا تصویری برنامه به یک سایت مراجعه کنند، در حالی که با مراجعه به آن سایت در‌می‌یابیم چند ماه است به روز نشده یا امکان دانلود وجود ندارد؛ بنابراین از سویی باید همه برنامه‎ها از فضای مجازی استفاده کنند، اما با همکاری سایت‌هایی که شرایط یک سایت حرفه‌ای را دارند. مثال دیگر آن‌که یک سایت جامع و به روز برای ابتدایی‌ترین اطلاع‌رسانی‌های شبکه‌ها یعنی اعلام برنامه روزانه وجود دارد، ولی هیچ‌گاه این اعلام برنامه به صورت کامل انجام نمی‌پذیرد و در بسیاری از روزها بخش مربوط تعطیل است یا به روز نیست.

مثلا امشب یک مسابقه ورزشی وجود دارد که به طور استثنا به جای یک برنامه روتین پخش می‌شود، اما در سایت مربوط می‌بینیم نام برنامه روتین آمده است، یا در روزهای تعطیل فعالیت بیشتر این سایت‌ها تعطیل می‌شوند. به عبارتی نوع برخورد با مقوله سایت بیش از این‌که تابع اقتضائات اداره یک سایت باشد تابع نظم اداری و کارمندی است، در حالی که این سایت‌ها و داشتن صفحه ویژه برای هر برنامه در شبکه‌های اجتماعی بهترین راه گرفتن بازخورد برنامه از مخاطبان است؛ امری که برای هر برنامه رسانه‌ای واجب تلقی می‌شود. اکنون از شبکه‌های اجتماعی استفاده نمی‌شود و سایت‌ها نیز وضعی دارند که به آنها اشاره کردم.

البته باید پذیرفت در کشور ما بسیاری از اقشار به استفاده از فضای مجازی نیازی ندارند و طبیعی است طی دوره گذار باید از همان شیوه‌های سنتی استفاده کرد؛ مواردی مانند زیرنویس کردن برنامه‌ها، اگرچه این نوع مخاطب رقبت چندانی هم به خواندن زیرنویس ندارد.

به نظرم روش ایده‌آل برای حفظ این‌گونه مخاطبان همان روشی است که همه شبکه‌های برنامه‌های تلویزیونی و ماهواره‌ای در دنیا بهره می‌گیرند، یعنی در بخش‌های میان‌برنامه‌ای فهرست چند برنامه‌ای آینده و برنامه‌هایی که به صورت روتین در طول هفته پخش می‌شود، ارائه شود. اگرچه این روش هم‌اکنون در برخی شبکه‌ها انجام می‌شود اما عمومی نیست و از آن مهم‌تر برنامه‌های ویژه و موردی اطلاع‌رسانی چندانی نمی‌شوند و بیننده علاقه‌مند با جستجو در سایت‌های مرتبط اطلاعات درستی به دست نمی‌آورد، بویژه در ایامی که تعطیلات اداری است.

منوچهر اکبرلو