وکالت از نوع فرانو

روز سه شنبه مقاله ای به امضای رمزی کلارک ، دادستان اسبق امریکا در روزنامه لس آنجلس تایمز منتشر شد که طی آن از سفر اخیر خود به اردن ، دیدار با خانواده صدام و پذیرش وکالت وی دفاع و این اقدام خود را برای آینده دمکراسی عراق مهم ارزیابی کرده است.

کد خبر: ۵۷۸۸۹

کلارک که در کارنامه پرسروصدای خود دفاع حقوقی از میلوسویچ (رهبر صربستان و جنایتکاری که سوابق غیرانسانی او در قتل عامهای گسترده بوسنی و هرزگوین بر همگان آشکار بود) را دارد ، تصریح کرده است : «وکیلان مدافع صدام باید بلافاصله و به صورت کامل و محرمانه به وی دسترسی داشته باشند تا مشخص شود در یک سال اخیر بر او چه گذشته و چگونه با وی رفتار شده است». رمزی کلارک در دوره لیندون جانسون دمکرات ، دادستان کل امریکا بوده است و در اردوگاه دمکرات ها تعریف می شود و البته در طی سالیان اخیر به سیاست های جنگ طلبانه حاکم بر کاخ سفید معترض بوده است . این اقدام اگرچه ظاهرا می تواند اذهان ساده را به واقعی بودن دمکراسی در ایالات متحده معترف کند ، اما از پذیرفته شدن نزد ذهنهای دقیق و منتقد عاجز است . این اقدام از دو زاویه قابل بررسی است:
1 ) اعتراضاتی از این دست ، معرف خطا بودن سیاست هایی است که توسط تیم بوش و با ادعای صدور دمکراسی به دنیا صورت می گیرد و از جنایت هایی که با اصول پذیرفته شده مدنیت و دمکراسی در تعارض جدی است ، پرده برمی دارد.
2 ) شاید این وکالت جلوه ای دیگر از مدلهای رایج در استعمار فرانو باشد. این عبارت که اخیرا چند بار توسط رهبر معظم انقلاب در ترسیم برنامه ها و رفتارهای جدید جریان استکبار به کار برده شده است به سیر تطور استعمار ناظر است . در استعمار سنتی ، یک کشور اشغال می شد و دیکتاتوری با ملیت کشور استعمارگر بر آن حکم می راند. در استعمار نو این شیوه کمی ظاهرپسندتر شد و حاکم گمارده شده ، ملیت کشور اشغال شده را داشت ، هر چند مطیع اشغالگران بود و با خودکامگی ، اهداف اشغالگر را دنبال می کرد و منابع کشور خود را در اختیار بیگانه می گذاشت . و بالاخره استعمار فرانو جلوه ای کاملا جدید و مقبول دارد: اشغال یک کشور با بهانه های دمکراتیک و سپس هدایت انتخاب حاکم در آن کشور به نحوی که ظاهرا فرآیند دمکراتیک داشته باشد ولی در عمل نتیجه ای بدهد که دو مدل قبل می داده اند! حال که واشنگتن اشغال در افغانستان و عراق و بهره مندی از منابع این کشورها از همین شیوه بهره جسته است و به رژیم تل آویو نیز توصیه می کند زیر بار این روش کم هزینه برود، قاعدتا باید در سایر وجوه نیز از همین مدل پست مدرن استفاده کند ، یعنی حتی وکالت متهم اصلی را نیز خود به عهده بگیرد! واشنگتن با بزرگ کردن دیکتاتور پیشین عراق و سپس با بزرگنمایی خطر وجود او و دست آخر با حمله به عراق به اهداف خود در منطقه که عمدتا دستیابی به منابع لایزال انرژی - در زمانه ای که انرژی ، حرف اول را در رقابت های توانفرسای تکنولوژیک می زند - و در مرحله دوم تقویت رژیم صهیونیستی بود ، دست یافت و حال به مصلحت نمی بیند که با متحد سابق خود بی مهری کند ؛ چه این بی مهری پیام خوبی برای دیکتاتورهای متحد فعلی ندارد. علاوه بر این دستگیری و سپس پنهان کردن و پس از آن برگزاری یکی دو جلسه محاکمه ، پرده از نمایشی و ساختگی بودن محاکمات صدام برداشت اما حضور یک وکیل امریکایی با سوابق برجسته دولتی این نظریه را بیشتر تایید خواهد کرد که بزودی باخبر خواهیم شد که دیکتاتور پیشین عراق به سواحل زیبای یکی از اقیانوس ها تبعید می شود تا باقیمانده عمر خود را با آرامش سپری کند.