هدف بعدی جریان نقدینگی سرگردان

با این‌که محافل علمی جهان مطالعات گسترده‌ای درباره پدیده «بهمن نقدینگی» دارند، اما شاخه‌های پژوهشی دستگاه‌های اقتصادی ایران که بیشتر تحت عنوان معاونت‌های اقتصادی مطرح هستند، کمتر مطالعاتی در این خصوص داشته یا آن را علنی کرده‌اند.

به این ترتیب در فقدان یا بی‌توجهی به این مطالعات، دولت‌ها نخواسته یا نتوانسته‌اند جلوی ورود بهمن نقدینگی به بخش‌ها و بازارهای مختلف را بگیرند و لذا بهمن نقدینگی 600 هزار میلیارد تومانی اقتصاد ایران براحتی و بدون این‌که کمترین سدی در مسیرش باشد، به هرکجا که می‌خواهد، می‌رود و با بازارها هر چه می‌خواهد، می‌کند.

لذا باید به دولت یازدهم توصیه کرد که اگر می‌خواهد با تورم مقابله کند، در اقدام اول فکری به حال مهار نقدینگی و افسار زدن به آن بوده و فی‌المجلس از هرگونه تحریکی که موجب خروج نقدینگی از محل‌های فعلی‌اش شود، جلوگیری کند. نمونه بارز این مساله که کارشناسان بارها هشدار داده‌اند، تدریجی کردن روند ساماندهی موسسات مالی اعتباری است که نقدینگی هنگفت موجود در آن به سوی بازارهای ناشناخته خارج نشود.

در کنار این و در مرحله دوم، دولت جدید باید مسیر حرکت نقدینگی را تحلیل و پیش از رسیدن این بهمن به سوی بازارهای جدید در برابر آن مانع ایجاد کند تا دست‌کم حجم تخریب‌های آن کاهش یابد. در این راستا اکنون فعالان بازار بورس می‌گویند با رشد بیش از حد شاخص‌های بورس و بروز پدیده سرگیجه قیمتی در آن، علائم بی‌علاقگی نقدینگی به بورس و خروج از آن در حال آشکار شدن است.

در عین حال چون چشم‌انداز بازار سکه و طلا و ارز و مسکن فعلا تیره و تار است، ظاهرا نقدینگی به بازار موادغذایی و کالاهای اساسی روآورده که ظاهرا رشد قیمت‌ها و آشفتگی سه هفته اخیر در این بازار نیز به این سبب است. لذا به نظر می‌رسد دولت‌های دهم و یازدهم باید در تحلیل‌های این‌چنینی تامل کنند تا این بار از رشد بیش از حد قیمت در بازار قوت و غذای مردم جلوگیری شود.

سیدعلی دوستی موسوی / دبیر گروه اقتصاد