مار زنگی و 11 عنوان آقای گلی

فرشاد پیوس‌ دی‌ 1340 در نازی‌آباد تهران به دنیا آمد و فوتبال را از زمین خاکی مرغوبکار آغاز کرد و در سال 56 از زمین‌های خاکی به راه‌آهن رفت و در تیم‌های نونهالان، نوجوانان و جوانان و امید این باشگاه توپ زد. جالب است بدانید در دو سال اول فوتبالش در راه‌آهن هافبک چپ بازی می‌کرد، اما وقتی به خط حمله منتقل شد، استعدادش شکفت، چرا که در تیم جوانان راه‌آهن با کسب عنوان آقای گلی باشگاه‌های تهران تولد یک گلزن ششدانگ را برای فوتبال ایران نوید داد، او طی سال‌های 1359 تا 1362 در راه‌آهن 28 بار به میدان رفت و 21 گل وارد دروازه حریفان کرد.

مهاجمی که به قول فوتبالی‌ها و در حالی که بازی گره می‌خورد، توپ‌های مرده را تبدیل به گل می‌کرد و ورق را به سود تیمش برمی‌گرداند. هوش بالای فرشاد پیوس که در جایگیری در محوطه ششقدم حریف بیشتر نمایان می‌شد، او را به یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ فوتبال ایران تبدیل کرد. 17 سال حضور او در سطح اول فوتبال ایران در رده باشگاهی و بر پایه آنچه به ثبت رسیده، آمار خیره‌کننده 277 بازی و زدن 212 گل است. مهاجمی که بیشترین دوران فوتبال خود را با پیراهن پرسپولیس سپری کرد و به یکی از اسطوره‌های تاریخ این باشگاه تبدیل شد.

پیوس که بارها به عنوان آقای گلی دست یافته است؛ گرچه به دلیل دوران دفاع مقدس و تعطیلی فوتبال سراسری اوج هنر گلزنی خود را در معتبرترین جام وقت فوتبال ایران یعنی جام باشگاه‌های تهران نشان داد، با این همه، او در تیم ملی هم خوش درخشید و در 35 باری که برای تیم ملی به میدان رفت، 19 گل وارد دروازه حریفان کرد. او در قهرمانی به یادماندنی تیم ملی در پکن 90 با زدن چهار گل بهترین گلزن تیم ملی فوتبال کشورمان بود و آقای گل آن رقابت‌ها شد. خاطره گل‌هایش و البته شادی پس از گلزنی که انگشت اشاره خود را به سمت بالا نشانه می‌رفت، از یادها نمی‌رود.

پیوس که ‌سال‌های 70 و 72 این بخت را یافت با از سرگیری رقابت‌های سراسری دو بار با پرسپولیس آقای گل شود، درباره سابقه آقای گلی خود چنین اظهارنظر می‌کند: در سال 62 برای گذراندن خدمت سربازی به تیم نیروی هوایی رفتم. آنجا آقای گل شدم، اولین باری که برای پرسپولیس به میدان رفتم اواخر سال 64 بود، حریف هم وحدت بود گربه سیاه وقت پرسپولیس. در آن بازی در حالی که 3 بر صفر پیروز شدیم، دو گل را من زدم و شروع خوبی با پرسپولیس داشتم. به طور کلی در پرسپولیس در سال‌های 1364، 1365، 1366، 1367، 1369، 1370 و 1372 آقای گل شدم. هیچ مهاجمی در تاریخ فوتبال ایران به اندازه من آقای گل نشده است. من حتی یک رکورد دست نخورده هم دارم. سال 69 یا 70 بود که من در لیگ 22 گل زدم آن هم در 22 مسابقه.

جالب است بدانید پیوس که تنها یک سال فوتبالش را در خارج از کشور گذراند، در باشگاه الاهلی قطر هم آقای گل شد.